Lucht en leegte

Als ik wakker word, weet ik het meteen. Dit is echt zo’n kut dag. Mijn stemming is zwaar negatief. Ik zie geen toekomst.

Het is koud en ik denk aan alle donkere dagen die nog voor me liggen. En aan al die bezigheden die niets om het lijf hebben.

Ik kleed me aan, draai een shaggy en zet koffie. Ik ga op de bank zitten en begin een beetje uit het raam te staren. Auto’s en huizen, meer valt er niet te zien.

Plotseling is alles grauw en duister. En terwijl ik rook en koffie drink, bedenk ik me dat mijn gevoelens onderdrukt worden. Niet meer door alcohol, maar wel door roken en allerlei nutteloze bezigheden. Zoals door die vervloekte blog, dat onzinnige gelul over niets.

Ik log in op Linkedin. Ik lees de reacties en hoe ik daar zelf weer op reageer. Allemaal leegte, het heeft niets of het lijf. Iemand schrijft dat ik een aandachtzoeker ben. Hij heeft gelijk. Dat is wat er aan de hand is. Het enige wat goed is aan mijn blog is de naam, gezwets en gezwam. Want dat is het, oeverloos gelul over mijn leven.

Ik scroll door de privé berichten. Mensen die zeggen dat ze respect hebben dat ik mijn eigen weg ga. Wat heb ik daaraan? Het levert niets op.

Ik begin rondjes door de woonkamer te lopen. Vandaag is het woensdag. Mijn weekgeld is overgemaakt. Ik kan weer boodschappen doen. Eten kopen, zodat ik weer een week kan leven. Waarom nog een week? Lucht en leegte, meer is het niet.

Midden in de woonkamer blijf ik staan. Eventjes weet ik het niet meer. Waar gaat dat leven van mij naartoe? Waar ben ik mee bezig? Met niks, ik ben met niks bezig.

Ik moet iemand bellen, even praten zodat ik niet gek word van mezelf. En terwijl ik midden in de woonkamer sta, pak ik mijn telefoon en bel iemand.

‘He,’ neemt hij op.

‘Hoi,’ zeg ik.

‘Alles goed?’ vraagt hij.

‘Soms weet ik het allemaal niet meer. Heb jij dat wel eens?’

‘Gast,’ zegt hij. ‘Ik heb een vrouw en kinderen. Dan heb je geen tijd om jezelf vragen te stellen.’

‘Oké,’ zeg ik terwijl ik op de achtergrond een kind hoor huilen. ‘Misschien moet ik ook een gezin stichten.’

Hij lacht. ‘Dan hoef je je in ieder geval geen zorgen meer te maken over jezelf.’

‘Precies,’ zeg ik. ‘Fijne dag nog.’

‘Jij ook,’ zegt hij en verbreekt de verbinding.

Een verhelderend gesprek, daar knapt een mens van op.

In de keuken schenk ik een glas water in, en slik m’n antidepressiva. Even mijn ziel uitschakelen. Zodat ik kan functioneren. Maar wat is functioneren? Blogs schrijven? Met mensen praten?

Misschien moet ik mijn huis schoonmaken, bedenk ik me. Ik vul een emmer met warm water. Ik doe er een scheut allesreiniger in. Met een vaatdoek begin ik mijn bureau schoon te maken. Maar eigenlijk is het bureau allang schoon. Ik zou het net zo goed pas over maand kunnen doen. Of over twee maanden. Of helemaal nooit. Wat voegt een schoon huis toe?

Dan loop ik naar de slaapkamer. Ik kijk om me heen. Wat een klote kamer. Ik ga voor de spiegel staan. ‘Wat ben jij een loser,’ mompel ik. Na een poosje naar mezelf gestaard te hebben, neem ik een besluit.

Ik trek mijn jas aan en ga naar buiten.

Lees ook: Contact met Ziggo

Deel:
Facebook
Twitter
LinkedIn
Google+

Meer blogs

Uitnodiging Ik ben via mijn blog benaderd door een bedrijf. Ze nodigen me uit voor een sollicitatie. Iets met schrijven en internetmarketing. Echt leuk. Een so...
Pseudowetenschap De psychiatrie is een pseudowetenschap. Het gebrek aan wetenschappelijk onderzoek en objectieve tests is kenmerkend voor dit specialisme. Binnen de...
De gewone burger is gek De echte gestoorde mensen zijn degenen die het meest normaal lijken. De gewone burger. Zij lijken zo normaal omdat ze perfect zijn aangepast aan on...
Waarom de psychiatrie faalt Een stabiel persoon zal nooit in de psychiatrie gaan werken. Hulpverleners zijn beschadigde mensen. Stel je een gelukkig persoon voor. Zou die in de p...
Avondeten Vandaag is het de zesde dag van de behandeling bij de GGZ. Ik zit in het tekenlokaal en teken een hond. Daarna ga ik naar buiten om te roken. Een o...