269

Zojuist heb ik iets grappigs meegemaakt.

Ik was in de sportschool, waar ik op de loopband rende.

Er zijn twee rijen met loopbanden, en op de loopband voor mij stond een lange dunne man. Hij deed iets wat ik nog nooit eerder heb gezien. Hij liep namelijk achterstevoren.

De lange slungel keek er heel ernstig bij, alsof het een soort kunst was. Dat maakte het een grappig gezicht.

Ik zag dat de andere mensen verbaasd naar hem keken. Waarschijnlijk hadden ze zoiets ook nog nooit gezien.

Net toen ik van de loopband wilde afstappen, zag ik de lange slungel wankelen. Hij verloor zijn evenwicht en bam, met een doffe klap tegen de vlakte.

Ik kwam niet meer bij van het lachen.

De man krabbelde overeind met een geschrokken gezicht. Ik keek om me heen, of de anderen ook lachten, maar dat was niet zo. Daardoor schaamde ik me, en heb een serieus gezicht opgezet.

Waarom vind ik zoiets grappig? Ben ik de enige die dat heeft?

search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close