Dilemma

Door mijn blog kan ik geen werk krijgen. Ik heb nu een paar keer gesolliciteerd en steeds hadden ze bedenkingen naar aanleiding van mijn blog.

Nu twijfel ik of ik moet stoppen met gezwets en gezwam. Dan kan ik een gelikt profiel maken en vooral geen eerlijke gedachten of gebeurtenissen online zetten. Dan heb ik zo een baan.

Het is echt een dilemma. Waarom mag je als mens niet eerlijk zijn in deze maatschappij? Waarom moet je een rol spelen?

Vanmiddag zei een intercedent die mij afwees vanwege de blog: ‘Je mag wel eerlijk zijn, maar je moet het positief verwoorden. Sommige dingen kun je niet zeggen.’

‘Alsof het dan nog eerlijk is,’ zei ik.

Ik snap het niet. Ik krijg zoveel berichten van mensen die dezelfde dingen denken, alleen ze zeggen het niet.

Het enige verschil tussen mij en die andere mensen is dat ik eerlijk ben over mijn gedachtes. Dat zouden werkgevers toch moeten snappen? Maar blijkbaar is de maatschappij nu eenmaal zo.

Nu heb ik twee keuzes.

1  Mezelf zijn en werkloos blijven.

2  Stoppen met gezwets en gezwam en een baan krijgen.

Wat zouden jullie adviseren?

blogLees ook: Herstel

Deel:
Facebook
Twitter
LinkedIn
Google+

Meer blogs

Gezwets en gezwam coaching Werk jij minimaal twintig uur in de week? Heb je een partner en/of kinderen? Zou jij jezelf een geslaagd lid van de maatschappij noemen? Voel je je ge...
Madeleine bellen Ik belde net in paniek Madeleine op. Toen ze opnam zei ik: ‘Mijn buurman wil dat ik de ventilator uitzet. Hij…' ‘Ik weet het,’ zei ze. ‘Ik heb n...
Ervaringswerkers binnen de GGZ zijn nutteloos Ervaringswerkers zijn aangesteld door de GGZ. Per team van zo'n vijftien hulpverleners één ervaringswerker. Deze eenlingen ondervinden weerstand va...
Tinderdate met Jonna Ik zit in de auto, die geparkeerd staat voor een groot landhuis. Mijn Tinderdate van vanavond komt naar buiten. Jonna is haar naam, ze is 26 jaar. Ze ...
Tekenen bij de GGZ Mijn eerste dag van de acute dagbehandeling bij de GGZ. Ik zit aan een tafel in een soort klaslokaal. Ik staar naar de klok. Nog een uur tot de volgen...