Het goede doen

Ik wandel door een natuurgebied. De herfstkleuren zie ik wel, maar ze doen me niks.

Vanochtend ben ik bij PsyQ geweest. Ik heb gezegd dat ik twijfel of behandeling nog zin heeft. Dat de AA misschien beter voor me is. De psycholoog wist het niet.

Ik steek een sigaret op. Na een poosje wandelen, verlaat ik het voetpad. Bij een meertje blijf ik staan. Het water schittert door het weerkaatsende zonlicht.

Ik kijk om me heen. Als ik zie dat er geen mens te bekennen is, richt ik mijn blik op de hemel.

‘God,’ mompel ik. ‘Geef mij de wijsheid en kracht om mijn leven te beteren. Leer mij het goede te doen, ondanks mijn gevoelens. Leer mij te verdragen wat U mij oplegt.’

Ik draai me om en wandel richting huis. Op het voetpad ligt een leeg blikje cola. Ik raap het op en steek het in mijn jaszak. Verderop gooi ik het blikje in de prullenbak. Ik moet meer goede dingen doen, neem ik mij voor. Dat is het enige wat God wil.

Thuis ga ik ga achter de computer zitten en log in op Linkedin. Tussen mijn privé berichten zitten een paar hatelijke mails. Een man schrijft dat ik niet zo zielig moet doen. Dat hij medelijden met mijn ouders heeft en dat ik beter een baan kan zoeken. Normaal zou ik iets venijnigs terug sturen. Maar ik moet het goede doen. Dus stuur ik: ‘U heeft gelijk. Ik zal zo snel mogelijk een baan zoeken.’

Vervolgens scroll ik op m’n website door mijn blogs. Ik zie veel oordelende teksten. Even twijfel ik of ik ze moet verwijderen. Maar dan denk ik: ‘De dingen die ik schrijf zijn wat er in gedachten gebeurt. Het is misschien slecht, maar wel oprecht. Als ik ze verwijder, betekent dat niet dat ik oordeelvrij ben. Het maakt me geen beter mens.’

Dus besluit ik het zo te laten.

Ik kom overeind en loop rondjes door de woonkamer. De geluiden van de buren maken me bang. Mijn hart gaat tekeer. Ook denk ik aan dat hatelijke bericht op Linkedin. Het doet pijn.

Dan ga ik op de bank zitten en vouw mijn handen. ‘God,’ zeg ik. ‘Laat mijn vijanden alle dingen in het leven krijgen die ik voor mijzelf wens. Innerlijke rust, een plek in de maatschappij en liefde.’

Na het gebed ga ik languit op de bank liggen. Ik sluit mijn ogen. En ik val in slaap.

wandel Lees ook: Balkon

Deel:
Facebook
Twitter
LinkedIn
Google+

Meer blogs

Roken is asociaal Ik zit aan de rand van het zwembad en rook een sigaret. Vanaf de andere kant komt een oude vrouw aanlopen. 'Jongeman,' zegt ze, 'ik heb last van de...
Tekenen bij de GGZ Mijn eerste dag van de acute dagbehandeling bij de GGZ. Ik zit aan een tafel in een soort klaslokaal. Ik staar naar de klok. Nog een uur tot de volgen...
De gewone burger is gek De echte gestoorde mensen zijn degenen die het meest normaal lijken. De gewone burger. Zij lijken zo normaal omdat ze perfect zijn aangepast aan on...
Koffie met Madeleine Madeleine en ik zaten vanmiddag in de Coffee Company. We dronken koffie. ‘Ik heb hier laatst een date gehad,’ zei ik. ‘Met wie?’ Ik haalde mi...
Gebed Als ik terug ben van de date, en mijn huis binnenkom, vervult mijn hart zich met onrust. Midden in de woonkamer kniel ik neer, vouw mijn handen en beg...