Madeleine is de liefste

Gisterenmiddag is Madeleine op bezoek geweest.

Ze had een cadeautje bij zich voor mijn nieuwe huis. Een gebedskleedje met Bijbelse spreuken in het Latijn.

‘Wow,’ zei ik en omhelsde haar. ‘Je bent de liefste. Supermooi.’

‘Ja, ik vond het wel bij je passen.’

‘Zeker,’ zei ik. ‘Hier maak je me echt blij mee.’

Madeleine ging op de bank zitten, en keek me bezorgd aan. ‘ Ik heb je blog gelezen. Gaat het een beetje?’

Ik knikte. ‘Die baan was duidelijk niet Gods plan. Dat moet ik accepteren.’

‘Wat een raar bedrijf joh,’ zei ze. ‘Gaat het daar echt zo?’

Ik plofte naast haar op de bank. ‘Zo’n vreselijk bedrijf als PostNL heb ik nog nooit meegemaakt.’

‘Dus je blogs zijn niet aangedikt?’

Ik schudde mijn hoofd. ‘Het is echt zo. Net een gevangenis. Teamleiders zijn de bewakers en werknemers gedetineerden.’

Ik wees naar het jezuskruis aan de muur. ‘God zal hen vergeven. Maar alleen als ze het vragen. Anders zullen ze eeuwig branden.’

Ze lachte. ‘Geloof je daar echt in? Dat ze eeuwig branden?’

‘Niet letterlijk. Er is geen vuur ofzo. Met eeuwig branden wordt bedoeld dat het ongeluk hen zal treffen, in dit leven of een volgende. Tenzij ze tot inkeer komen. Maar ik denk niet dat bij PostNL veel mensen werken die opeens tot inkeer komen. Het zijn voornamelijk afgestompte beesten.’

‘Matthijs!’ zei ze. ‘Zo moet je niet over mensen praten.’

‘Waarom niet? De waarheid mag altijd gezegd worden. En ik ben geen heilige, dus oordelen doe ik nu eenmaal. Zoals elk mens oordeelt, of het nu in gedachten is of via woorden. We zijn allemaal zondaars die over elkaar oordelen. Het beslissende oordeel komt van God.’

Ze vroeg: ‘Dus dat van die veiligheidsstickers verwijderen was ook waar?’

‘Ja,’ zei ik. ‘Wat denk je nou? Dat ik alles verzin ofzo? Je weet dat mijn blogs de waarheid zijn. Heb ik ooit iets over jou verzonnen? Behalve je naam?’

‘Nee,’ zei ze. ‘Maar ik zag dat sommige mensen op Linkedin twijfelen aan het waarheidsgehalte.’

‘Nou en,’ zei ik. ‘Iedereen moet lekker geloven wat ie wil.’

‘Het komt door de naam van je site,’ zei ze.

Ik zuchtte. ‘Deze discussie hebben we al gevoerd. Je weet waarom mijn site zo heet.’

‘Ik wel,’ zei ze. ‘Maar anderen niet.’

‘Kunnen we het alsjeblieft ergens anders over hebben?’ vroeg ik.

‘Oké,’ zei ze. ‘Die date met de vrouw van Linkedin. Hoe is die afgelopen?’

Ik lachte. ‘Heel goed. We zijn stout geweest.’

Madeleine zette grote ogen op. ‘Je vond haar toch niet aantrekkelijk?’

‘Och,’ zei ik. ‘Wat betekent uiterlijk nou helemaal? Ze was een beetje saai, maar had wel iéts. Ik vond het interessant met een hoge pief naar bed te gaan. Het was heel bijzonder.’

Madeleine schoot in de lach. ‘Vertel.’

Ik schudde mijn hoofd. ‘Dat vind ik niet eervol. Sommige dingen moet je niet bespreken, dat heb ik laatst geleerd.’

‘Sukkel,’ zei Madeleine.

Ik keek haar aan. ‘Je bent jaloers, hé?’

‘Pfff,’ deed ze. ‘Onzin.’

Ik lachte. ‘Jij bent veel belangrijker voor me. Onze vriendschap wil ik niet besmetten met de vleselijke lust.’

‘Bovendien heb ik al een vriend,’ zei ze.

‘Oja. Dat ook nog.’

Ze zei: ‘Ik ben blij dat het beter met je gaat. Komt dat door de AA?’

‘Absoluut. God heeft me daar gebracht. Sindsdien gaat het een stuk beter. Ik ga hieruit komen, Madeleine. De psychische klachten zullen verdwijnen als sneeuw voor de zon. Ik zal geld gaan verdienen en eindelijk naar een normale buurt kunnen verhuizen. God is rechtvaardig. En ook als het niet gebeurt is het goed. Want de wil van God is altijd goed. Dat besef ik me steeds meer.’

‘Maar voorlopig zit je dus nog in de bijstand,’ zei Madeleine.

‘Ja, bedankt dat je me eraan herinnert. Heel attent van je. Maar ik verzeker je, Madeleine. Dat zal allemaal voorbij gaan. Over een jaar of vijf herken je me niet meer terug.’

‘Jammer,’ zei ze en knipoogde. ‘Ik vind je best lekker.’

‘Innerlijk bedoel ik.’

Ze lachte. ‘Ik snap het, Matthijs.’

‘O,’ zei ik. ‘Ja, ik ben een beetje dom vandaag.’

‘Alleen vandaag?’ zei ze met een geamuseerd gezicht.

‘Je loopt me te fucken he?’ zei ik. ‘Tering wijf.’

‘Nou!’ lachte ze. ‘Je moet echt op je woorden letten.’

‘Oké,’ zei ik. ‘Misschien moet ik het anders formuleren. Smerig addergebroed dat je bent.’

Ze begon nog harder te lachen. ‘Smerig addergebroed?’

Ik knikte. ‘Dat zijn Bijbelse teksten Madeleine. Maar daar weet jij niks van. Verder dan een tijdschrift ben je nooit gekomen.’

Ze sloeg me met haar vuist op mijn bovenbeen.

‘Tering,’ zei ik. ‘Je slaat best hard. Je kunt wel een keer meegaan naar een bokstraining.’

‘Jij bent de enige die ik wil slaan,’ zei ze. ‘Je vraagt er gewoon om.’

Toen kwam ik met een ruk overeind van de bank, en zei: ‘Madeleine, ik heb een idee.’

‘Wat dan?’ vroeg ze.

‘Laten we naar de Ikea gaan. Dan doen we net alsof we een stelletje zijn die gaan samenwonen. En dan gaan we meubels enzo uitkiezen.’

Ze keek me aan alsof ik gek geworden was. ‘Meen je dit nou?’

Ik lachte. ‘Ja, serieus. Ik wil me gewoon even normaal voelen. Kom, de Ikea zit hier vlakbij.’

Ik pakte haar bij de arm en trok haar omhoog. ‘Meekomen jij.’

Ze haalde haar schouders op. ’Oké. Maar als we toch naar de Ikea gaan, heb je dan niet echt iets nodig?’ en ze keek de woonkamer rond.

‘Ik heb geen geld,’ zei ik.

‘Maar ik wel,’ zei ze. ‘Je krijgt iets van mij.’

‘Oké,’ zei ik. ‘Maar je mijn inrichting niet mooi dan?’

Ze rolde met haar ogen. ‘Matthijs, er staan alleen een bank en een tv. Als je normaal wilt worden, moet je ook je huis normaal inrichten.’

‘Prima,’ zei ik. ‘Zullen we dan nu gaan?’

‘Moment,’ zei ze en keek peinzend de woonkamer rond.

Even later besloot ze dat ik een salontafel nodig had.

We gingen naar de Ikea. Daar hebben we hand in hand rondgelopen. We leken serieus wel een stelletje. Het voelde heel fijn. En ik heb een salontafel gekregen:) Madeleine is de liefste.

Lees ook: Bindingsangst

Deel:
Facebook
Twitter
LinkedIn
Google+

Meer blogs

In het park Ik heb in het park geslapen. Vannacht om drie uur werd ik wakker. Het was koud in mijn korte broek. Ik had me slecht voorbereid. Opnieuw in slaap vall...
Antidepressiva, te snel gestopt? Vorige maand ben ik na vijftien jaar lang antidepressiva geslikt te hebben, in een paar weken afgebouwd. Zojuist was een vriendin op bezoek. We hadden...
Sportschool Zojuist heb ik iets grappigs meegemaakt. Ik was in de sportschool, waar ik op de loopband rende. Er zijn twee rijen met loopbanden, en op de loo...
Mijn eerste werkdag Vandaag was mijn eerste werkdag. Afgelopen nacht sliep ik pas om een uur of vier, want de hele tijd heb ik angstig liggen woelen. Toen om zes uur d...
Herstel Ik zal jullie over mijn herstel vertellen. Nu drie jaar werkloos te zijn geweest, begin ik maandag aan een baan. Het lijkt of hiermee een periode e...

Geef een reactie