De vrouw van Linkedin

Donderdagavond heb ik mijn eerste date gehad met de vrouw van Linkedin. Ze is veertig jaar en heeft een hele goede baan. Een vouw van stand, zogezegd.

We zijn naar een café gegaan. Daar hebben we wat gedronken. Ik mag er een blog over schrijven zolang ik haar naam en uiterlijke kenmerken niet noem.

Ondanks dat de vrouw een hele hoge functie heeft, is ze nogal gewoontjes. Dat heb ik haar ook gezegd.

‘Je bent een beetje saai,’ zei ik.

Dat vond ze niet leuk. Ze ging er tegenin door te zeggen dat ze helemaal niet saai was.

‘Jawel,’ zei ik.

Daarna was het even stil. Ik zag teleurstelling op haar gezicht. Toen heb ik uitgelegd dat ik nu eenmaal dingen zeg die andere mensen alleen maar denken. En dat ik het niet verkeerd bedoel.

Even was ik bang dat ik te ver was gegaan, maar gelukkig begon ze te lachen. Ze zei dat ze als lezer van mijn blogs voorbereid had kunnen zijn.

Ik zei dat ze daar gelijk in had, en vervolgens kreeg ik zin om een beetje te filosoferen met de vrouw. Ik heb gevraagd wat volgens haar de zin van het leven is.

Ze zei toen iets heel vreemds, namelijk dat de zin van het leven eruit bestaat dat je als mens gelukkig bent.

Ik zei: ’Wat een domme gedachte. Dat valt me van je tegen.’

Ze schudde lachend haar hoofd, maar ik zag aan haar ogen dat ze het niet leuk vond.

‘Sorry,’ zei ik. ‘Soms ben ik een beetje lomp. Dat verdien je niet. Je bent een lieve vrouw.’

‘O,’ zei ze. ‘Toch wel?’

‘Ja,’ zei ik. ‘Maar ik voel geen aantrekkingskracht. En je bent redelijk dom. Dat vind ik irritant.’

Ze heeft me toen een poosje kwaad aangekeken zonder iets te zeggen. Ik vond het ongemakkelijk en heb weer sorry gezegd.

‘Misschien had ik het anders kunnen formuleren,’ zei ik. ‘Misschien had ik moeten zeggen dat je mijn type niet bent. Dat klinkt een stuk beter.’

‘Jij bent echt verschrikkelijk,’ zei ze toen. ‘Je bent de ergste man waarmee ik ooit heb afgesproken.’

‘Je overdrijft.’ zei ik. ‘Laten we redelijk blijven. We kunnen vrienden worden als je wilt.’

‘Oké Matthijs,’ lachte ze, ‘Ik denk dat alleen vriendschap met jou al uitdaging genoeg is. Van meer dan dat zou ik compleet gestoord worden.’

Ik lachte. ‘Dat denk ik ook. Dan wordt het dus vriendschap. En vertel nu eens iets over je werk. Ik spreek zelden mensen met zo’n hoge functie als jij. Ik wil er alles van weten.’

En de vrouw begon te vertellen.

Lees ook: De vrouw van Linkedin ( deel 2 )

Deel:
Facebook
Twitter
LinkedIn
Google+

Meer blogs

Terugblik Laatst had ik een stukje over de psychiatrie geplaatst. Veel negatieve reacties. Hulpverleners voelden zich aangevallen. Hoe haalde ik het in mijn hoo...
Mijn held Soms heb je helden nodig in je leven, om je aan op te trekken. Mijn held is een klein mannetje uit de sportschool. Hij is een jaar of vijftig en heel ...
Weg van de wereld Er kwam een e-mail binnen van een kennis, met een link naar de website van een christelijke leefgemeenschap. Het is geen klooster, maar een soort s...
De gewone burger is gek De echte gestoorde mensen zijn degenen die het meest normaal lijken. De gewone burger. Zij lijken zo normaal omdat ze perfect zijn aangepast aan on...
Humor Ik had net een gesprek met een oude man. Hij had een hele bos neushaar en praatte aan één stuk door over iets wat me totaal niet interesseerde. Normaa...