Ruzie op werk

Vandaag heb ik weer hard gewerkt.

Toen ik dozen aan het sorteren was, kwam een kale man op me aflopen. Hij keek boos en begon te schreeuwen. Maar hij had een zwaar Pools accent, waardoor ik er niets van verstond.

‘Wat zegt u?’ vroeg ik.

Toen begon hij nog harder te schreeuwen. Ik dacht koortsachtig na over wat hij zou kunnen bedoelen, maar kwam er niet op.

‘Sorry,’ zei ik. ‘Maar ik versta u echt niet. You speak Englisch?’

Hij schudde zijn hoofd. Toen begon hij de dozen die voor mij stonden op de karren te smijten. Intussen bleef hij naar me roepen.

Waarschijnlijk vond hij dat ik iets fout deed, maar ik had geen idee wat. ‘Meneer,’ vroeg ik geïrriteerd. ‘Misschien kunt u even rustig uitleggen wat u bedoelt. Als u zo schreeuwt versta ik u niet.’

Hij gooide nog een doos op een kar, en draaide zich toen met een ruk om. ‘Jij bent nieuw hier?’

Ik knikte.

Vervolgens praatte hij verder, iets rustiger nu, maar ik verstond het nog steeds niet. Doordat de situatie zo bizar was, schoot ik in de lach. ‘Ik kan niet verstaan wat u zegt,’ zei ik, en wees op mijn oren.

Zijn hoofd liep rood aan. Hij keek zo boos dat ik bang was dat hij me zou slaan. Ik deed een stap naar achteren en zei: ‘Kunt u misschien iemand erbij halen die Nederlands spreekt?’

De man stak zijn middelvinger op en liep vervolgens driftig weg.

Ik hervatte mijn werk, maar twijfelde of ik het wel goed deed. Die man had me behoorlijk onzeker gemaakt.

Even later, toen ik na de pauze de kantine uitliep, kwam ik een teamleider tegen. Ik sprak hem aan en vertelde wat er gebeurd was.

Hij lachte. ‘Dat zul je wel vaker meemaken.’

‘Oké,’ zei ik. ‘Maar het is niet zo prettig als er mensen naar je schreeuwen. En als diegene dan ook nog geen Nederlands spreekt, slaat het eigenlijk negens op.’

De gezichtsuitdrukking van de teamleider veranderde op slag. Hij vroeg mijn naam en via welk uitzendbureau ik werkte.

Nadat ik het verteld had, zei hij het vreemd te vinden dat een nieuwe uitzendkracht kritiek durfde te hebben.

‘Wat heeft dat er nou mee te maken?’ zei ik. ‘Als ik rare dingen meemaak dan mag ik daar toch wat van zeggen?

‘Dat heb je fout gezien,’ zei hij.

‘Meneer,’ zei ik. ‘Stel dat ik dit verhaal aan de baas van dit bedrijf voorleg. Dan zou hij toch wel begrip hebben voor mijn kant van het verhaal? Of niet?’

De teamleider haalde zijn schouders op. ‘Je hebt de verkeerde instelling. ‘Het is simpel. Als het je niet bevalt, kun je vertrekken.’

Ik voelde woede opkomen. Eigenlijk wilde ik zeggen dat het wel een strafkamp leek, en dat dit het vreemdste bedrijf is waar ik ooit gewerkt heb. Dat die man het niet waard was teamleider te zijn. Maar dat zou verkeerd aflopen, dus ik beheerste mezelf. En ik zei rustig:

‘Oké meneer. Het spijt me, u heeft gelijk. Ik wil hier heel graag blijven werken. Ik vind het een geweldig bedrijf.’

De teamleider keek een ogenblik verward, daarna knikte hij en wees naar het magazijn. ‘Nu snel weer aan het werk!’

Ik deed wat hij zei, maar voelde me heel kut. De tranen brandde in m’n ogen. Het meest boos was ik op de teamleider.

Toen heb ik iets gedaan wat me vaak helpt in dit soort situaties. Ik heb in gedachten tot God gebeden. En gevraagd of Hij de teamleider wil vergeven, omdat hij nu niet weet wat hij doet. Ook vroeg ik aan God of hij de teamleider alle dingen wil geven die ik voor mijzelf wens. Geluk, stabiliteit en innerlijke vrede.

Na een poosje werd ik rustig. Mijn verdriet en woede verdwenen. De rest van de dag heb ik redelijk goed gewerkt.

hard gewerktLees ook: Illegale praktijken op werk?

Deel:
Facebook
Twitter
LinkedIn
Google+

Meer blogs

Schoonmaken Zojuist kwam mijn bovenbuurman langs, een vluchteling uit Sudan. Hij zei dat zijn huis plakkerig was geworden nadat hij had schoongemaakt. ‘Waarmee...
Afbouw antidepressiva, laatste stap Het is zover. Vandaag voor het eerst in vijftien jaar geen antidepressiva genomen. Nu is het afwachten. Omdat ik er toch wel beetje bang voor ben lees...
Een lege accu Vannacht heb ik bij een vriendin geslapen. Toen ik in de ochtend op het balkon stond te roken, voelde ik wanhoop. Naar beneden springen leek plotselin...
Travestieten Via Tinder heb ik met een travestiet gechat. Het zet me aan het denken. Waarom doen mensen zoiets als zichzelf ombouwen? Ik bedoel, ik ben zelf ook...
Hindernissen op Tinder Via Tinder had ik een match met ene Daisy. Op één foto droeg ze rode jarretels. Op de ander stond ze gebukt met haar reet naar de camera. Mm, dacht...

Geef een reactie