235

Alle werknemers zijn slaven. Men krijgt tegenwoordig misschien geen zweepslagen, maar verder is er weinig verschil met vroeger.

Omdat mensen niet aan zichzelf willen toegeven slaaf te zijn, doen ze of hun werk belangrijk is. Je moet maar eens opletten hoe gewichtig mensen praten over hun baantjes. Hiermee houdt men de illusie in stand uit vrije wil te werken voor geld en gevoelens van eigenwaarde.

Maar dit is alleen zo omdat de samenleving oppervlakkigheid creëert, en armoede bij de werklozen. Hiermee worden burgers gedwongen tot slavernij. Men redeneert: Geef mij alsjeblieft een baan, want het alternatief is erger.

Mensen zijn zelfs zo bang voor de leegte van de maatschappij, dat men alles doet om potentiële werkgevers te pleasen. Men liegt en huichelt er lustig op los om een baantje te krijgen of te behouden. Op Linkedin kun je dit proces goed zien.

Sinds ik zelf weer werk, ben ik mij hier meer bewust van. Daarom ben ik blij met mijn baan. Ik ben nu ook een slaaf, en daardoor voel ik mij verbonden met de medemens. Beter een slaaf in cohesie, dan een vrije man in eenzaamheid.

Wel vind ik het jammer dat mijn ziel schade ondervind aan deze wijze van leven. Als we te lang in dienstverband werken, zal onze ziel sterven. We worden dan slaven van onze baantjes. Eigenlijk zijn de meeste mensen hierdoor al dood, ook al ademen ze nog.

Hier maak ik me wel zorgen over. Maarja, een vast contract zit er toch niet in, dus ik blijf hoop houden. Fijne avond!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close