Ochtendritueel

Ik heb besloten een ochtendritueel in te voeren.

Dat idee komt na gisterenavond, toen ik weer eens gek werd van angst. Ook in mijn nieuwe huis hoor ik constant de buren. Het zal wel aan de bouw van sociale huurwoningen liggen. Gehorig.

Hoe dan ook, die angstige reactie is overdreven. Ik ben tot de conclusie gekomen dat niets mijn angsten wegneemt. Vele psychologen en psychiaters heb ik gesproken, alternatieve hulpverleners bezocht en zelfhulpboeken gelezen. Niets werkt.

Omdat ik geen hogere dosis antidepressiva aanvaard ( dit dempt de angst maar neemt het niet weg ) voel ik me machteloos.

Bij de AA (Alcoholics Anonymous ) spreek ik over angsten. Men zegt dat het met de tijd beter wordt, als ik maar nuchter blijf en het goede doe.

Dat advies vertaal ik als volgt: Ik ben machteloos tegenover mijn klachten. Dat moet ik accepteren. Vervolgens moet ik blijven doen wat voor mij belangrijk is, dus veranderen wat ik wél kan veranderen.

Ik moet per dag mijn taken doen en de verantwoordelijkheid nemen mezelf en anderen van dienst kan zijn.

Vanochtend heb ik daarom een nieuw ochtendritueel bedacht. Normaal ga ik zodra ik wakker word meteen koffie drinken, roken en bedenken hoe ik kan vluchten.

In plaats daarvan ga ik voortaan elke ochtend mediteren en bidden. Vandaag ben ik begonnen.

Het is bizar wat er gebeurde. Omdat ik mijn gebruikelijke afweermechismes niet toepaste, kwamen de angst en pijn in volle hevigheid.

Ik ging in een stoel zitten en liet de gevoelens toe. Normaal zet ik muziek aan om de geluiden bij de buren niet te horen, maar dat deed ik nu niet. Mijn hart klopte razendsnel en ik voelde overal tintelingen en prikkels. Shit, dacht ik, dit is kut.

Maar tegelijk wist ik dat ik het juiste deed. Want die gevoelens zitten er blijkbaar, en er voor vluchten heeft weinig zin. Genegeerde gevoelens veroorzaken leegte en depressie op de lange termijn. Zoals Carl Jung ooit stelde: ‘What you resist, not only persist, but grow in size.’

Na een half uur mediteren ging ik bidden. Ik deed dit knielend, om mijn nederigheid te bekrachtigen en hoogmoed en egoïsme tegen te gaan. Vervolgens vroeg ik God om kracht voor het verdragen van de angsten en pijn.

‘Laat de dingen gebeuren zoals U het wil,’ zei ik. ‘En niet zoals ik het wil.’

Toen ik dit vroeg begon ik te huilen. Het maakte veel emotie los.

Daarna heb ik in de bijbel de Bergrede uit Mattheus gelezen. Mijn favoriete bijbel passage, het hart van de christelijke leer.

Na afloop van dit alles, voelde ik een klein beetje verlichting. Ik was iets rustiger en helderder dan normaal. De drang om meteen op Tinder te gaan of andere vluchtmanieren te bedenken was een stuk minder.

Voortaan zal ik elke dag zo beginnen. Ik hoop dat dit nieuwe ochtendritueel mij als mens zal verbeteren. En dat mijn angsten uiteindelijk weggenomen worden door God, waar ikzelf of andere mensen machteloos zijn.

f_0412Lees ook: Overdonderd

Deel:
Facebook
Twitter
LinkedIn
Google+

Meer blogs

Psychiaters zijn net mensen Psychiaters zijn onwetend, maar vinden zelf van niet. Zij hebben hun theorietjes tot wetenschap gebombardeerd. Terwijl iedereen met gezond verstand...
Herstel van borderline ondanks hulpverlening Mijn naam is Matthijs en ik ben vierendertig jaar, mijn passies zijn lezen en schrijven. Als sport doe ik aan boksen. Omdat ik van schrijven hou, b...
Vluchtgedrag Toen ik vanochtend wakker werd, wilde ik nooit meer uit bed. Ik fantaseerde dat mijn bed zich op een onbewoond eiland bevond, waar de tijd stil staat....
Psychiaters en verslaving Psychiaters moeten erkennen dat ze verslaafde cliënten niet kunnen helpen. Zolang mensen drank en drugs gebruiken, zullen de psychische klachten bl...
Bij de crisisdienst Het is zaterdagochtend. Met bonkend hart lig ik in bed. Ik heb oordoppen in en druk tegen beide kanten van mijn hoofd kussens zodat het geluid dempt. ...