Het begin van herstel

Een week geleden ben ik naar een bijeenkomst van de Alcoholics Anonymous geweest. Daarna heb ik het Big Book gelezen en werd enthousiast over de filosofie achter deze gemeenschap.

Sindsdien ben ik bijna elke avond naar een AA bijeenkomst geweest. Het heeft een aantal voordelen. Ten eerste vind ik veel herkenning. Ik dacht altijd dat het puur om de verslaving aan alcohol ging, maar eigenlijk gaat het over mensen die slecht met zichzelf en het leven kunnen omgaan. Daar zit ik dus op mijn plek;)

Ook is het goed om nieuwe mensen te ontmoeten. Iets wat ik eigenlijk heel eng vind, zeker in groepen, maar het is nodig om uit mijn isolement te komen.

Door naar mensen te luisteren en erover te lezen, leer ik dat mijn ego het grote probleem is en ook de reden van angst en zelfmedelijden. Het komt omdat ik mezelf veel te belangrijk vind. Dit inzicht is nieuw.

Wat ik ook leer is dat mijn intelligentie en theoretische kennis juist belemmeringen zijn in plaats van eigenschappen om trots op te zijn. Want het is ruis in mijn hoofd, voortdurende ruis waardoor er geen plaats is voor God.

Zoals de Indiase mysticus Ramakrishna ooit stelde:

The sun and moon are not mirrored in cloudy waters, thus the Almighty cannot be mirrored in a heart that is obsessed by the idea of ‘me and mine.’

Ik dacht altijd God te kennen, en het allemaal te snappen. Maar ik snap er eigenlijk geen reet van. God openbaart zich juist als we het ego opgeven. Het leven aangaan en onder de mensen komen. Dingen die ik altijd vermeden heb.

Ik luisterde naar een AA spreker op YouTube, en hij vertelde over zijn leven, de tientallen kortdurende banen die hij gehad had, opgebroken relaties en verschillende vormen van therapie en diagnoses. Ik dacht, mm, herkenbaar.

Ook gaf hij een voorbeeld van zijn grote ego. Toen hij voor het eerst bij de AA kwam, wilde hij meteen de hele organisatie veranderen, de filosofie en het twaalf stappen programma.

Ik had precies hetzelfde. Dat heb ik trouwens overal gehad, bij elke baan dacht ik het beter te weten en het bedrijf te moeten veranderen. Over ego gesproken.

Hoe dan ook, ik ben enthousiast geworden, en heb zelfs al een paar keer gesproken op een bijeenkomst. Iets wat ik gruwelijk eng vind, mijn hart klopte razendsnel, ik sprak met trillende lip en moest huilen. Ik schaamde me rot, maar mensen vonden het juist mooi dat ik me kwetsbaar opstelde.

Ik weet niet of het door die AA bijeenkomsten komt, maar ik voel me sindsdien beter. Omdat ik het niet bij een cognitief begrip wil houden, heb ik meteen een paar sollicitaties de deur uit gedaan. Ook ben ik weer begonnen met boksen en krachttraining. Het leven aangaan, dat is het idee. Doen in plaats van denken.

Ik realiseer me dat het stoppen met antidepressiva een half jaar geleden te rigoureus is geweest, maar het idee was goed. Uiteindelijk wil ik alsnog stoppen. Ik zit nu op een kleine dosis, vijf mg Lexapro, volgens mijn psychiater de helft van de werkzame dosis. Toch wil ik het met deze minimale dosis proberen.

Hoe minder medicatie, hoe meer ik zelf moet doen. Ik blijf dan behoefte hebben aan werk, regelmaat en sociale contacten, wat zal afnemen als ik weer terugga naar een hoge dosis. Door weinig medicatie te gebruiken, dwing ik mezelf in actie te blijven.

Ik heb de afgelopen maanden veel gebeden, omdat ik echt wanhopig was. God heeft de gebeden verhoord. Het is voor het eerst sinds lange tijd dat ik weer hoop voor de toekomst zie.

Lang verhaal kort, het gaat weer beter. Natuurlijk is het nog pril, maar ik hoop dat dit het begin is van betere tijden. Het begin van herstel.

Alcoholics AnonymousLees ook: Obsessief gedrag

Deel:
Facebook
Twitter
LinkedIn
Google+

Meer blogs

Zwarte Piet Ik was als kind heel racistisch. Weet je hoe dat komt? Door Zwarte Piet. Als mijn vriendjes en ik hem zagen, zeiden we tegen elkaar: 'Daar heb je w...
Contact met Madeleine Zojuist ben ik gebeld door Madeleine. Ze zei: 'Ik mis je.' ‘Uiteraard,’ zei ik. ‘Begrijpelijk. Ik kan het me goed voorstellen, ik heb...' ‘Ma...
Gezwets en gezwam Gisteren ging mijn blog over de gemaaktheid van de maatschappij en over positief zijn omdat het moét. Zoals altijd kreeg ik leuke reacties, hoewel ...
Bier Ik zit op een zonnig terras. Mijn tweede glas bier is bijna op. Ik heb vijf maanden niet gedronken dus het slaat behoorlijk aan. Een wazig gevoel. ...
Psychiater gesproken Ik voelde mij kut en heb de psychiater gebeld. De assistent zei eerst dat ik hem niet zomaar kon spreken maar toen heb ik gezegd dat ik een borderline...