Verslaving

Gisteren heb ik het Big Book gelezen, het handboek van de Alcoholics Anonymous.

Omdat ik nauwelijks nog drink of drugs gebruik, dacht ik dat het niet bij me zou passen.

Toch herkende ik veel. Want al ben ik nooit in de goot beland door gebruik van alcohol of drugs, wel herken ik het onvermogen om de realiteit van het leven het hoofd te bieden.

In één ruk heb ik het uitgelezen. De inhoud leek op een eenvoudige uitleg van de leer van Augustinus, een van mijn favoriete filosofen en grondleggers van de Katholieke Kerk.

De waarheid is dat ik mijn leven lang gevlucht ben voor het leven. Vroeger deed ik dat met teveel alcohol en soms drugs, en de afgelopen jaren vlucht ik op andere manieren.

Het mooiste aspect van de filosofie achter de AA en de denkbeelden van Augustinus, is dat onze wil niet sterk genoeg is om tegen de zonde bestand te zijn.

De zonde kun je zien als alle bezigheden, middelen, gedachten en emoties die ons weghouden van het echte leven, weghouden bij God. Dat echte leven is vaak niet leuk. Het is hard en vol met saaie momenten.

Kenmerkend voor verslaafde mensen is dat zij dit gewone leven niet aankunnen, en daarom kiezen voor verdoving, vluchtgedrag en destructieve emoties die dat in stand houden.

Ik las over zelfmedelijden, angst en neerslachtigheid. Typische gemoedstoestanden van de verslaafde ziel. Als mensen zoals ik niet drinken of geen andere obsessies hebben, vinden we het leven klote en ervaren we leegte.

Het gewone alledaagse verdragen we slecht. Ook Augustinus worstelde hiermee. De eerste helft van zijn leven deed de filosoof er alles aan om goed te doen. Toch lukte het hem niet, en hij vroeg zich af waarom. Aan zijn wil lag het niet, hij wilde dolgraag. Ook was hij intelligent en had de financiële middelen. Hij probeerde werkelijk alles.

Augustinus vroeg zich af: Wat in de mens weerhoudt hem het goede te doen? Waarom kan men niet op de eigen wil vertrouwen?

Na de filosofie van Augustinus bestudeerd te hebben en het lezen van het Big Book, begrijp ik het als volgt:

Juist de eigen wil is de oorzaak dat allerlei dingen in ons leven mislukken.

De eigen wil is tevens de oorzaak dat mensen volledig wegzakken in gebruik van alcohol en drugs, met desastreuze gevolgen. We zijn egoïstisch en willen niet lijden. Wij willen controle hebben over ons leven.

Hier zit de fout. Hoe harder we vanuit onze eigen wil ons best doen, hoe verder we afdwalen. Want onze wil is onbelangrijk, juist omdat de wil egoïstisch is. We zijn niet afgezonderd, we bestaan niet op onszelf, maar zijn onderdeel van iets groters. Iets waar we niks van begrijpen, maar dat hoeft ook niet. Gods wegen zijn ondoorgrondelijk. We hoeven ons alleen over te geven.

Toen Augustinus halverwege zijn leven tot inzicht kwam hoe God bestaat ( ingewikkelde filosofische materie ), werd hij zich ineens bewust van het feit dat zijn eigen wil losgelaten moest worden. Hij gaf zijn leven uit handen, legde de macht bij God, en kreeg een zuiver leven terug.

De Alcoholic Anonymous is op hetzelfde idee gebaseerd. Zij raden verslaafden aan de eigen wil ( die hen zo vaak in de problemen heeft gebracht ) uit handen te geven, en zich te verlaten op een hogere macht.

Tijdens het lezen werd ik steeds enthousiaster. Eindelijk las ik een boek van een gemeenschap die de christelijke leer écht begrijpt, en die met de interpretatie van Augustinus overeenkomt.

Samen met het enthousiasme kwam ook het besef hoe zwaar deze constatering is. Het betekent dat je nederig moet zijn. Het impliceert dat ik als mens mijn eigen wil, mijn vluchtgedrag, het verslaafd zijn aan zelfmedelijden en angst, moet bestrijden door juist te stoppen met strijden. Ik moet er niet tegen vechten met mijn geest, maar met vertrouwen in God de dingen doen waar ik zo bang voor ben en die zo saai en nutteloos lijken.

Een baan zoeken, mijn verantwoordelijkheden nemen, stoppen met andere mensen de maat nemen en naar mijn eigen aandeel kijken.

Dat dit niet makkelijk is komt door de aard van mijn eigen wil. De egoïstische drang tot plezier en veiligheid is wat mij telkens heeft tegengewerkt, omdat het afgaan op eigen inzicht en wil gelijkgesteld kan worden aan het spelen van God.

Wij mensen zijn volledig machteloos. Figuren als ik, die worstelen met verslavingsgedrag en negatieve emoties, kunnen dit inzien. Wij kunnen dat zien omdat we het duister waartoe dit eigenbelang leidt, hebben ervaren.

Dit inzicht is iets wat herstellende verslaafden voor hebben op ‘normale’ mensen. ‘Gezonde’ mensen kunnen langer in de illusie geloven dat ze controle hebben over hun leven.

Wij, verslaafde zielen, werden met onze neus op de feiten gedrukt. We zijn machteloos. Dit hebben we ervaren doordat de gevolgen van onze eigen wil ons armoede, eenzaamheid, inrichtingen, gevangenissen en waanzin hebben geleid. Daardoor weten we dat onze eigen wil niet te vertrouwen is. Onze zoektocht naar iets hogers dan dit leven is terecht, maar we hebben gezocht in de verkeerde hoek.

Ik moet de macht uit handen geven. Alleen dan kan mijn leven ten goede veranderen. Niet door eigen inzicht, maar door vertrouwen in God, die alle macht heeft.

Alcoholics AnonymousLees ook: Drugsgebruik onder jongeren

Deel:
Facebook
Twitter
LinkedIn
Google+

Meer blogs

Hindernissen op Tinder Via Tinder had ik een match met ene Daisy. Op één foto droeg ze rode jarretels. Op de ander stond ze gebukt met haar reet naar de camera. Mm, dacht...
Waarom ik verslaafd ben Ik zal vertellen waarom ik verslaafd ben, en hoe ik daarmee omga. Sinds twee maanden kom ik bij de Alcoholics Anonymous ( AA). Ik ga naar meetings ...
Oxazepam Ik heb een nieuwe hobby, Oxazepam slikken. Het is geweldig. Een uur geleden was ik nog bang en wanhopig, en nu, een uur na inname, voel ik me ineens f...
Seksuele intimidatie Vrouwen hebben tijdens het uitgaan steeds meer last van seksuele intimidatie. Dat is niet zo gek, als je ziet hoe ze zich kleden. Veel vrouwen kleden ...
Bij Madeleine thuis, deel drie Midden in de nacht, we stonden bij de voordeur en je zei dat het gezellig was. Ik voelde me vreemd en had geen zin naar huis te gaan. Je gaf me een zo...

Geef een reactie