181

‘Heb jij veel dates gehad via Tinder?’ vraag ik aan Melissa, de vrouw uit Vlissingen waarmee ik op een terras zit.

‘Je bent de vierde,’ zegt ze. ‘En jij?’

‘Een stuk of 150.’

‘Serieus?’

‘Mm mm. Ik voel me vaak eenzaam.’

‘Wil je dan geen relatie?’

‘Jawel, maar ik heb issues.’

Ze lacht. ‘Ik vermoedde al zoiets.’

‘Dat is niet grappig. Ik kan niet samen leven en niet alleen.’

‘Je moet gewoon de ware nog tegenkomen.’

‘Ik hoop dat je gelijk hebt. Tegenwoordig heb ik behoefte aan een relatie. Vroeger had ik dat niet. Het komt misschien omdat ik net verhuisd ben. Ik voel mezelf verloren in dat huis.’

‘Heb je werk?’

‘Nee, bijstand.’

‘Oké. Logisch dat je je verloren voelt.’

‘Sorry,’ zeg ik. ‘Je had je vast wat anders voorgesteld van je Tinderdate. En dan krijg je zo’n zeur verhaal.’

‘Ik vind het geen gezeur,’ zegt ze. ‘Je bent gewoon eerlijk. Mag ik je wat vragen?’

‘Uiteraard.’

‘Hoe ben je zo geworden?’

Ik steek een sigaret op, inhaleer diep en blaas de rook langzaam door mijn neus uit.

‘Dat is een lang verhaal. Ik wil er niet over praten.’

‘Geen probleem,’ zegt ze met een lieve glimlach. ‘Je bent serieuzer dan ik had verwacht. Om eerlijk te zijn dacht ik dat je voor de seks wilde afspreken.’

‘Nee, maak je geen zorgen. Als ik voor de seks wil afspreken, doe ik dat met bitcherige vrouwen. Zodat ik geen gevoelens krijg.’

‘Waarom wil je geen gevoelens krijgen?’

‘Angst voor verlies.’

‘Kun je dat niet overwinnen?’

Ik haal mijn schouders op. ‘Misschien. Zullen we nog wat drinken?’

‘Is goed,’ zegt Melissa, en ze geeft me een knipoog. ‘Ik kan trouwens ook heel bitchy doen.’

search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close