Gezwets en gezwam

Gisteren ging mijn blog over de gemaaktheid van de maatschappij en over positief zijn omdat het moét.

Zoals altijd kreeg ik leuke reacties, hoewel ik ook iets anders bespeurde. Een aantal mensen was boos. Zij volgen mij al langer, en werden persoonlijk in hun reacties. Dezelfde volgers die eerder complimenten gaven over mijn openheid, gebruiken die kennis tegen me zodra ik een afwijkende mening heb.

Wat deze mensen ook doen is de inhoud van mijn mening verklaren vanuit de depressie die ik zou hebben. Dit is gedrag dat veel voorkomt bij ( meestal ) vrouwen met een hulpverlenerssyndroom. Als deze dames iets zien of horen dat ze niet aanstaat, gaan ze met etiketjes strooien, stoornissen erbij halen en doen alsof ze medelijden hebben.

Van de vele privé berichten die ik krijg, zijn er gelukkig ook talloze oprechte mensen en dat vind ik hartstikke leuk. Mijn dankbaarheid jegens jullie is groot.

Helaas zijn er ook veel mensen die iets van me willen of hun zogenaamde hulp opdringen. Als ik vervolgens vriendelijk bedank, plaatsen ze daarna in het openbaar gepikeerde reacties. Dan denk ik: Wilde je nou helpen of had je andere motieven?

Beste volgers, het laatste dat ik te zeggen heb is dit:

Wat wij denken te weten is lucht en onze meningen zijn stof en wind. Woorden zijn slechts de klanken van flarden gedachten. Woorden zijn niets anders dan gezwets en gezwam. Het gaat jullie goed.

search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close