169

De laatste dag op het vakantiepark. Mijn beste vriend kwam langs. We kennen elkaar al vanaf dat we kleine kinderen waren.

Hij zag meteen dat het niet goed ging. Ik trilde en toen hij vroeg wat er was moest ik huilen. ‘Ik zie alleen nog maar ellende’ zei ik. ‘Behalve als ik Oxazepam neem.’

Hij zei dat ik in mijn toestand niet terug naar huis moest gaan, en heeft geprobeerd een extra week op het vakantiepark te boeken. Helaas was het al vol.

We zijn naar het zwembad geweest, en hebben over vroeger gepraat. Het was een geweldige dag. En telkens dacht ik: ‘Deze dag mag nooit voorbij gaan.’

Toen we in de middag afscheid namen begon ik weer te huilen.
‘Ah, ik vind het zo kut voor je,’ zei hij. ‘Zorg alsjeblieft goed voor jezelf.’

In m’n eentje wandelde ik terug over het park waar ik twee weken ben geweest, en voelde een droef onbehagen.

In mijn huisje aangekomen probeerde ik de WK finale te kijken, maar ik kreeg mijn blik niet scherp. Het WK dat ik de afgelopen weken met plezier gevolgd heb, leek ineens zo nietszeggend.

Ik heb Oxazepam genomen en muziek aangezet. ‘Dance with my father’ van Luther Vandross.

‘Spin me around till i fell asleep, then up the stairs he would carry me, and i knew for sure, I was loved.’

Advertenties
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close