Vluchtgedrag

Toen ik vanochtend wakker werd, wilde ik nooit meer uit bed. Ik fantaseerde dat mijn bed zich op een onbewoond eiland bevond, waar de tijd stil staat.

Een vriendin belde mij wakker, en ik vertelde hoe ik tegen de verhuizing opkeek. ‘Je bent gewoon bang voor de werkelijkheid,’ zei ze.

Ze heeft gelijk. In het vakantiehuisje waar ik nu zit kan ik me heerlijk terugtrekken. En zelfs de nachten in het park waren hoe vervelend ook, ver van het gewone bestaan verwijderd. Nu heb ik de sleutels en moet ik aan de slag. Schilderen en laminaat leggen met twee linker handen.

Waarom kan ik niet blij zijn, vraag ik me voortdurend af. Waarom wil ik s’ ochtends niet uit bed, en rook ik tien sigaretten per uur? Wat veroorzaakt de stress? Is het puur de verhuizing?

‘Ik heb een schop onder mijn reet nodig,’ zei ik tegen mijn vriendin.

‘Bij deze,’ zei ze. ‘En Matthijs? Alles komt goed.’

Ik hing op, zette koffie en ging in de tuin zitten. Ik dacht na over de woorden van mijn vriendin. Toen realiseerde ik mij iets. Ik besefte me waarom ik een schrijver wil zijn. Het is een vlucht voor het alledaagse leven. Daarom geef ik af op mensen met een burgerlijk bestaan. Omdat ik zelf een onvermogen heb tot aanpassen.

Ik liet mijn blik over het vakantiepark gaan. De rust van de omgeving en de zorgeloze sfeer, morgen is het voorbij. En hoe mijn gevoel ook tegenstribbelt, waarschijnlijk is het juist goed.

Misschien is schrijven wel slecht voor me, mijmerde ik verder. Dostojevski, Tolstoj, Hemingway en Kafka, mijn favoriete schrijvers hadden één ding gemeen, ze waren diep ongelukkig. De oorzaak is misschien dat schrijvers het leven observeren, in plaats van dat ze eraan deelnemen.

Ja, ik kan beter tuinman worden, of boer!

ef406-van_gogh_vincent_8Lees ook: In therapie

Deel:
Facebook
Twitter
LinkedIn
Google+

Meer blogs

‘Spannende’ date Vroeger had ik veel dates. Ik zal je vertellen over Anita, een vrouw uit Rotterdam van vijfendertig. Zelf was ik twintig. Ze had gezegd op zoek te ...
Gepest op Linkedin Ik word gepest op Linkedin. Soms plaats ik een bijdrage en dan reageren mensen met: 'Wat een gezwets en gezwam!' Dat is toch gemeen? Om iemand met ...
God huilt Ten gevolge van het kapitalisme neemt de ellende in de wereld toe. Als de kortzichtige mensen aan de macht blijven, is over vijftig jaar de helft van ...
Leegte Het is donker in de kamer. De gordijnen zijn open zodat ik vanuit mijn leunstoel naar buiten kan staren. Ik heb net gerookt. Mijn ongeveer honderdste ...
Voetstappen Ik zat op een bankje aan het water in het park.  Ik haalde mijn telefoon tevoorschijn en logde in op Tinder. Naar zo’n twintig vrouwen stuurde ik: ‘Zi...

Geef een reactie