155

In een natuurgebied vlakbij mijn huis, lig ik op het gras in de stralende zon.

Ik kijk naar de blauwe hemel en de wolken. Zoals de wolken voorbij trekken, zal alles ooit voorbij gaan. Een rustgevend idee.

Ik sluit mijn ogen en geniet van de stilte die slechts onderbroken wordt door tjilpende vogeltjes en het geritsel van bladeren.

Als ik rechtop ga zitten en mijn ogen open, zie ik over het grasveldje een man met hond. Hij knikt me vriendelijk toe en zegt:

‘Het goede leven, nietwaar?’

‘Absoluut,’ lach ik, en mijn blik volgt de man en de kwispelende hond die op een dribbelpasje voor zijn baasje uit rent.

En terwijl ik de zomerse lucht opsnuif, bedenk ik me hoe belangrijk het is om het huidige moment te koesteren.

De zeurende gedachtes die zo vaak domineren, zijn eventjes weg. Het mooie blijft. Het goede heerst.

Ik neem mijzelf met een glimlach voor deze momenten vaker op te zoeken. En ik laat me achterover vallen in het gras.

search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close