148

We zitten nog altijd in een kringetje bij de dagbehandeling van de GGZ, waar de patiënten met de begeleidster de weekplanning bespreken.

De begeleidster kijkt me aan. ‘Wat ga jij vanavond doen?’

‘Televisie kijken.’

Ze zucht. ‘Kun je het wat uitgebreider vertellen?’

Ik schraap mijn keel en zeg: ‘Na de dagbehandeling rijd ik naar huis. Dan pak ik uit de koelkast een biertje en ga op de bank liggen. Vervolgens kijk ik een voetbalwedstrijd. Als die afgelopen is stap ik onder de douche. Nadat ik weer lekker schoon ben, droog ik mezelf af en….’

‘Mathijs,’ onderbreekt de begeleidster me. ‘Wat ga je vanavond eten?’

‘Een halve kip met brood.’

‘Aha,’ zegt ze en maakt een aantekening. ‘Vertel verder.’

‘Oké. Nadat ik gegeten heb ga ik achter de computer zitten en schrijf een blog.’

‘Waar schrijf je over?’ vraagt ze.

‘Niets bijzonders,’ mompel ik. ‘Wat onbelangrijke dingen.’

De begeleidster kijkt me een poosje aarzelend aan. Tenslotte knikt ze, en richt zich op de volgende patiënt.

search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close