Zwerver

Ik wandel door het centrum van Brussel, waar ik een paar dagen in het huis van mijn vader verblijf.

Gisteren heb ik sinds lange tijd weer gedronken, en omdat ik geen idee heb wat ik anders moet doen, ga ik naar hetzelfde terras als gisteren. Ook nu, twee uur in de middag, zitten er mensen te drinken.

Ik bestel een halve liter en kijk uit over het plein. Afrikaanse mannen treden op. Ze zingen en dansen. Toeristen maken foto’s en gooien muntjes in een grote hoed.

Misschien moet ik straatmuzikant worden. Een paar zanglesjes en hupsakee, een hoed vol geld.

Er komt een man op me aflopen. Ik schat hem een jaar of veertig. Hij heeft een rode baard.

‘Sir,’ zegt hij. ‘English?’

Ik schud m’n hoofd. ‘Nederlands.’

‘Ah, Amsterdam?’

‘Delft,’ mompel ik.

De man laat zich in een stoel zakken waarna hij me veelbetekenend aankijkt. ‘Is Delft een leuke stad?’

‘Nee,’ zeg ik. ‘Een klote stad.’

De man begint te lachen. ‘Wat brengt u hier in Brussel?’

‘Werk.’

‘Waar werkt u?’

‘De Europese Commissie,’ zeg ik en neem een slok bier.

De man neemt mij aandacht op. ‘Werkelijk?’

Ik knik.

Hij steekt zijn hand uit. ‘Mijn naam is Michel. Aangenaam u te ontmoeten.’

Ik schud hem de hand en bedenk dat de man waarschijnlijk een zwerver is. Hij stinkt, zijn broek is vies en hij draagt een gescheurde jas.

‘Wil je een biertje?’ vraag ik.

Vervolgens begint zijn gezicht te stralen. ‘Graag, heel vriendelijk van u.’

Ik geef hem een tien euro biljet. ‘Voor mij ook nog één.’

Hij knikt heftig, en verdwijnt het café in.

Even later komt hij terug met twee glazen. We proosten.

‘Mag ik je wat vragen,’ zeg ik. ‘Ben je dakloos?’

Hij zet grote ogen op, schudt zijn hoofd, noemt een adres en wijst een richting op.

‘Oké,’ lach ik. ‘Het maakt niet uit, hoor. Uiteindelijk zijn we allemaal zwerver.’

De man kijkt me een poosje vreemd aan, en begint dan te lachen. ‘U bent grappig,’ zegt hij en neemt een grote slok bier.

Vervolgens begint hij te praten over iets waar ik niet veel van begrijp. Iets met een ex-vrouw en kinderen.

Als zijn bier op is kijkt hij me verwachtingsvol aan.

‘Nee,’ zeg ik. ‘Nu betaal je zelf maar. We verdienen weinig bij de Europese Commissie.’

De man maakt een gebaar alsof het niet anders is, staat op en zegt: ‘Leuk u ontmoet te hebben. Kan ik nog een sigaret krijgen?’

Ik vis een paar sigaretten uit het pakje en geef ze aan de zwerver.

Hij buigt zijn hoofd bij wijze van dank. ‘U bent heel vriendelijk,’ zegt hij en loopt dan weg.

Zodra hij verdwenen is, voel ik me opeens heel alleen. Misschien had ik hem nog een glas bier moeten aanbieden…

Ik leun achterover en sluit mijn ogen. Het is vreemd, er zijn zoveel mensen in de stad en toch is een groot deel eenzaam. En er is geld zat, maar toch zijn velen straatarm. Gelukkig bestaat er bier, dan hoeven we dat niet te voelen.

En ik drink mijn glas leeg.

P-1948-SC-175-tif-10587-e1468233592690Lees ook: Vincent van Gogh

Deel:
Facebook
Twitter
LinkedIn
Google+

Meer blogs

Tinder advies voor mannen Vrouwen versieren is een kunst, daarom heb ik Tinder advies voor mannen. Ik heb ongeveer 150 dates gehad, dus veel ervaring. Graag help ik jou om een ...
Oorzaak van mijn lege gevoel Vandaag heb ik ontdekt waarom ik me vaak zo leeg voel. Het komt doordat ik altijd doe wat ik wil. Verantwoordelijkheden vind ik maar niks. Tegen me...
Mindhunter Ik zit op de bank met Madeleine, bij haar thuis. We staren naar de tv, terwijl ik op Netflix door verschillende series scroll. ‘Mindhunter,’ zeg ik...
Uitbehandeld Vanochtend had ik een afspraak bij de psychiater van PsyQ. Ik heb verteld dat het tegenwoordig beter gaat. En dat ik voortaan via de AA mijn leven ...
Coolblue Wie heeft er niet af en toe een stofzuiger, computer of televisie nodig? Een wasmachine, smartphone of elektrische tandenborstel? Wij allemaal, bes...

Geef een reactie