140

Vandaag is het de zesde dag van de behandeling bij de GGZ.

Ik zit in het tekenlokaal en teken een hond. Daarna ga ik naar buiten om te roken. Een oude man met baard begint tegen me te praten. Geen idee waarover. Ik bied hem een sigaret aan. Hij lacht waarbij een rij opgebroken tanden zichtbaar wordt.

‘Fijne dag verder,’ zeg ik, en ga het gebouw weer binnen.

De overige patiënten en de begeleider zitten al klaar voor de thema bespreking. Ik neem plaats.

De begeleider zegt: ‘Het thema van vandaag is avondeten.’

‘Aha,’ zeg ik. ‘Interessant.’

Een man die naast me zit begint te huilen. Niemand besteedt er aandacht aan, hij huilt wel vaker.

De begeleider kijkt mij aan. ‘Mathijs, wat vind jij lekker eten?’

‘Shoarma,’ zeg ik.

Nadat iedereen heeft gezegd wat ze graag eten, is het tijd om naar huis te gaan. De begeleider wenst ons een fijne middag.

‘Tot morgen,’ zeg ik tegen de huilende man terwijl ik hem op zijn schouder klop. ‘Alles komt goed.’

Hij begint nog harder te huilen.

En ik verlaat de ruimte.

search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close