Regen

Ik zit in de auto, rook een sigaret en luister naar Nirvana. Een vrolijke snuiter, die Kurt Cobain.

Ik geef plankgas, want wil vanmiddag nog naar het strand. Vandaag ben ik naar de acute dagbehandeling van de GGZ geweest. Een hoop gelul en depressief gezeik.

Thuis in Noordwijk aangekomen kleed ik me snel om en wandel naar het strand.

Na vijf minuten langs de zee lopen, valt het me op hoe rustig het op het strand is. Dan kijk ik omhoog. Donkere wolken. Ik leg mijn handdoekje neer en ga zitten. Dan zie ik een flits, gevolgd door een donder. Het begint keihard te regenen.

‘Kut,’ mompel ik, kom overeind, ren richting de afslag en ga het strand af.

Op een pleintje is een snackbar met een klein overdekt terras. Ik besluit even te schuilen. De geur van snacks dringt mijn neusgaten binnen.

Ik loop naar de toonbank.

‘Zegt u het maar,’ mompelt een man met een kale kop.

‘Een broodje frikadel,’ zeg ik, ‘en een patatje pinda en een kaassoufflé.’

Ik eet mijn bestelling, terwijl ik naar het regenachtige plein staar. Ik denk aan morgen, dan heb ik weer een gesprek met de psychiater. Nog steeds slik ik geen anti-depressiva, maar de twijfel is groot. Ik kan niet bepaald zeggen dat het goed gaat. En die dagbehandeling van de GGZ slaat nergens op. Het enige dat zeggen is dat je gezond moet eten en bewegen. Alsof ik zelf geen Google heb…

Nadat ik gegeten heb, steek ik een sigaret op. Een blonde vrouw aan het tafeltje naast me werpt me een boze blik toe. Dus maak ik de sigaret weer uit.

Ik zucht, sta op, en wandel door de regen naar huis.

search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close