Terug

Een tijd lang heb ik bij mijn moeder gewoond. Ik was zwak en labiel. Toen ben ik naar een christelijke leefgemeenschap gegaan. Ook daar was ik zwak en labiel, en daarbij kon ik ’ s nachts niet slapen. Ik ben de tweede dag in paniek teruggegaan.

Omdat mijn opties vervlogen waren, voelde ik me gisteren zo ellendig dat ik geen uitweg meer zag.

Radeloos ging ik mediteren. Na een poosje kwam ik erachter dat mijn depressieve klachten en angsten werden veroorzaakt door twee zaken.

Ten eerste het abrupt stoppen met antidepressiva. Hierdoor raakte ik overgevoelig voor geluid waardoor ik uit huis ben gevlucht. Dit ga ik herstellen door weer te beginnen met medicatie.

Ten tweede heb ik ontdekt dat het vluchtgedrag mij extra depressief maakte. Onbewust vertelde ik mijzelf dat de wereld te eng was en dat ik bepaalde situaties niet aankan. Hierdoor ging ik mij steeds kleiner voelen. Vandaar dat ik weer terug naar huis ben gegaan, om de geluiden te verdragen, hoe zwaar dat ook wordt.

Kortom, ik ga terug naar mijn oude leefstijl. En hoewel dat een verdovende stijl is, lijkt het me beter dan als een labiel kind bij mijn moeder wonen.

Mocht ik in de toekomst wel in een rustige woning komen en een gezonde situatie creëren, dan kan ik alsnog weer stoppen met de antidepressiva.

Nu ga ik het leven weer aan. Ik hoop dat het filter van de verdoving mij hiertoe in staat stelt. Beter een beperkt leven dan helemaal geen leven.

Misschien kan ik in de nabije toekomst weer wat vrolijke blogs schrijven. Dat zou mooi zijn.

search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close