Vertrek naar christelijke leefgemeenschap

Vandaag heb ik besloten naar een christelijke leefgemeenschap te vertrekken. Sinds ik heb besloten, ben ik bang. Maar dat maakt weinig uit, want daarvoor was ik ook bang. Angst vindt altijd wel iets om zich op te richten.

Verstandelijk weet ik dat het een goede keus is. Structuur, mensen om me heen en even helemaal weg.

Dus ga ik maar. Een voordeel is dat het niet veel erger kan worden met me. Ik slaap slecht en eet weinig. Ik verlies snel gewicht.

Het is vreemd om in een labiele toestand ergens heen te gaan. Maar het is net zo vreemd om in een labiele toestand te blijven waar je bent.

Bij mijn moeder in huis is verkeerd. Ik wil haar dat gejank en depressieve gedoe niet langer aandoen. Daarom is het goed om weg te gaan.

Geen idee hoe lang ik blijf. Geen idee of ik daar internet heb om te bloggen. We zullen zien.

Sinds ik gestopt ben met de antidepressiva ligt mijn leven in puin. Ik geef mezelf nog maximaal een jaar. Als ik dan nog steeds een huilende baby zonder huis of werk ben, dan stop ik mezelf vol pillen en ga weer biertjes drinken.

search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close