Tinderdate met Jonna

Ik zit in de auto, die geparkeerd staat voor een groot landhuis. Mijn Tinderdate van vanavond komt naar buiten. Jonna is haar naam, ze is 26 jaar. Ze is slank, heeft bruin haar en hoge jukbeenderen. Ze loopt op de auto af. Ik doe de deur open en ze stapt in, omgeven door een walm van parfum.

‘Hoi,’ glimlacht ze.

‘Mooi huisje,’ zeg ik. ‘Dat doe je goed.’

Ze giechelt. ‘Ik woon bij mijn ouders.’

‘O. En laat je je altijd voor de deur oppikken door Tinderdates?’

‘Het boeit mijn ouders toch niet wat ik doe,’ zegt ze fel.

‘Aha,’ zeg ik, en start de auto. ‘Waarheen?’

Jonna wijst me de weg.

‘Wat rijd je langzaam,’ zegt ze na een poosje grinnikend. ‘Als een oud omaatje.’

Ik druk het gaspedaal verder in. ‘Zo beter, mevrouw?’

Ze knikt tevreden.

Even later zitten we in een brasserie in het dorp. Jonna heeft een glas witte wijn voor haar op tafel staan. Ze trekt een vies gezicht terwijl ze naar mijn flesje alcoholvrij bier wijst. ‘Waarom drink je dat spul?’

‘Omdat ik alcoholist ben,’ zeg ik.

Ze zet grote ogen op.

‘Grapje,’ zeg ik snel. ‘Ik heb me zomaar ineens voorgenomen een poosje zonder alcohol te doen. Bij wijze van experiment.’

‘Mm,’ zegt ze. ‘Je rijdt als een oud wijf en drinkt geen alcohol. Een apart figuur. Wat doe je voor werk?’

‘Ik ben werkloos.’

Jonna kijkt me geringschattend aan, en als ze ziet dat ik serieus ben begint ze te grijnzen. ‘Wat doe je dan wel heel de dag?’

‘Ik bestudeer de twaalf grote beschavingen.’

Jonna schudt lachend haar hoofd, en kijkt vervolgens naar de uitgang. ‘O mijn God,’ zegt ze, ‘hoe kom ik hier weg?’

Ik lach. ‘Er is geen ontkomen aan. Je kunt proberen weg te rennen maar ik zal je inhalen. En ook al lukt het je te ontsnappen, dan weet ik waar je woont.’

Jonna kijkt geamuseerd. ‘En dan?’

‘Dan ontvoer ik je.’

‘Spannend,’ zegt ze terwijl ze haar ogen in de mijne priemt.

Ik schraap mijn keel. ‘En wat doe jij zoal in het dagelijks leven?’

‘Feesten,’ zegt ze waarna ze een flinke slok wijn neemt. ‘En ik werk soms in de horeca. Maar ik vind klant zijn leuker dan bedienen.’

‘Moet je niet studeren?’

‘Nee,’ zegt ze. ‘Studeren is tijdverspilling. Ik geniet liever van het leven.’

Ik kijk naar haar diepbruine ogen en lange wimpers. Ze is interessant. Een tikkeltje vreemd, dat wel, maar ik ben de laatste die daar iets over mag zeggen.

‘Waarom sta je op Tinder?’ vraag ik.

‘Om stoere mannen te ontmoeten,’ zegt Jonna achteloos en vervolgens knipoogt ze. ‘In ieder geval geen man die werkloos is en rijdt als een oud wijf.’

Ik schiet in de lach. ‘Jij bent gek. Dat is leuk, maar het kan een probleem opleveren.’

‘Want?’

‘Ik ben gevoelig,’ zeg ik. ‘Een vrouw als jij is snel teveel voor iemand als ik. Je zal over me heen lopen. Maar dat is van latere zorg. Tot nu toe ben je uiterst vermakelijk.’

‘Gek is toch juist leuk?’ zegt Jonna die haar glas wijn leegdrinkt, en haar hand opsteekt naar de jongeman van de bediening, die op een dribbelpasje komt aangesneld. ‘Nog een witte wijn graag,’ zegt ze. ‘en voor deze meneer een biertje.’

De bediende kijkt mij aan. ‘Alcoholvrij?’

Ik knik.

‘Loser,’ zegt Jonna. ‘Zonder alcohol is toch niet gezellig?’

Ik haal mijn schouders op. ‘Zo dacht ik er ook over op jouw leeftijd,’ zeg ik. ‘Ooit zul je me begrijpen.’

‘Oké, opa,’ zegt Jonna en weer moet ik lachen.

We hebben vervolgens niet echt interessante gesprekken, maar toch is het boeiend, waarschijnlijk door de non verbale taal. Er is een bepaalde fonkeling in de ogen van Jonna die me aanspreekt. De felheid in haar ogen doet me vermoeden dat deze dame uiterst charmant kan zijn, maar dat er weinig voor nodig is het vuur in haar de verkeerde kant te laten opslaan.

Een uur of wat later, als de brasserie al leeg is en het personeel op subtiele wijze duidelijk maakt dat de tent gaat sluiten, breng ik Jonna naar huis. Ze heeft vier glazen wijn op en lijkt een beetje aangeschoten als we naar de auto wandelen.

Bij haar thuis aangekomen zet ik de auto stil. Jonna kijkt me aan met haar mooie ogen. Misschien vindt ze me leuk. Misschien verwacht ze dat ik haar zoen. Ik besluit het erop te wagen. Maar zodra ik mijn lippen naar de hare breng, trekt ze haar hoofd terug. ‘Nee Matthijs,’ zegt ze. ‘Zo makkelijk gaat dat niet.’

‘O,’ mompel ik, in verlegenheid gebracht door de afwijzing.

‘Dacht je dat ik zo’n makkelijk meisje ben?’ vraagt ze met grote ogen en een pruilmondje.

‘Nee. Natuurlijk niet. Jij hebt klasse.’

Ze buigt haar hoofd naar me toe en fluistert in mijn oor. ‘Heel veel klasse, Matthijs’ en vervolgens geeft ze me vluchtig een kus op de wang. ‘Stuur me maar een lief berichtje.’

Nog voor ik iets terug kan zeggen stapt ze uit, en loopt zonder om te kijken richting het grote huis.

Terwijl ik zie hoe ze door de voordeur het huis in verdwijnt, vraag ik me af wat ik van Jonna moet denken. Ze integreert me, maar brengt me ook in verwarring.

Op de terugweg kijk ik telkens naar mijn telefoon, in de hoop dat ze me appt. Dat gebeurt niet.

Voordat ik naar bed ga, stuur ik: ‘Het was gezellig, welterusten.’

Na nog een poosje op mijn telefoon te staren in de hoop op een reactie, rook ik nog een sigaret en ga naar bed.

TinderdateLees ook: Tinder date met een advocaat

Deel:
Facebook
Twitter
LinkedIn
Google+

Meer blogs

Meedoen ten koste van je ziel Op Linkedin is positief overkomen nogal belangrijk. Met verbazing lees ik de bijdragen en reacties van mensen die alles uit de kast halen om positief ...
Gebed Als ik terug ben van de date, en mijn huis binnenkom, vervult mijn hart zich met onrust. Midden in de woonkamer kniel ik neer, vouw mijn handen en beg...
Waarom de psychiatrie faalt Een stabiel persoon zal nooit in de psychiatrie gaan werken. Hulpverleners zijn beschadigde mensen. Stel je een gelukkig persoon voor. Zou die in de p...
De gewone burger is gek De echte gestoorde mensen zijn degenen die het meest normaal lijken. De gewone burger. Zij lijken zo normaal omdat ze perfect zijn aangepast aan on...
Menselijke hoogmoed Mensen zijn zo verstrikt in hun bezigheden dat zij de schaarse momenten dat ze het rustig hebben nauwelijks verdragen. Vervolgens plannen ze hun vrije...