Wispelturig, maar vastbesloten

Gisteren heb ik weer antidepressiva genomen. Afgelopen nacht werd ik er pijnlijk aan herinnerd hoezeer ik de laatste vijftien jaar door de Efexor verdoofd ben geweest.

Het leek wel of ik aan de XTC zat. Mijn lichaam reageerde heftig. Ik deed geen oog dicht en heb voor het eerst in mijn leven een Oxazepam genomen om te kunnen slapen. Dat ging eventjes goed, maar om vier uur in de ochtend werd ik weer wakker.

Ik heb vandaag géén pil meer genomen. Deze troep wil ik niet meer. Dan maar de komende maanden of zelfs jaren pijn lijden. Alles beter dan deze drugs.

Natuurlijk had ik drie weken kunnen wachten voor het gewenste effect. Dan kan ik de dingen beter aan. Maar wat is beter? Een gedrogeerd mens dat de emoties wegdrukt en daardoor de illusie heeft het leven wel aan te kunnen? Of mezelf zijn, met alle moeite, twijfels en angsten?

Het is zonneklaar. Wat er ook gebeurt, ik ga niet terug naar die verdoving. Mijn gevoel zegt dat ik de sluier vaarwel moet zeggen.

Ik ben wispelturig, maar vastbesloten.

Twijfels over antidepressivaLees ook: Weer begonnen

Deel:
Facebook
Twitter
LinkedIn
Google+

Meer blogs

Voetbal Gisteren vroeg mijn broer of ik mee wilde doen met een voetbalwedstrijd van zijn vriendenteam. Ze hadden een man te weinig. Sinds mijn veertiende h...
Comeback Ik zoek werk. Vandaag heb ik besloten weer in de hulpverlening te gaan werken. Ik ga solliciteren met mijn SPH diploma en ervaring in de psychiatrie. ...
De gewone man De gewone man verdient ons respect. Iedere ochtend vertrekt hij naar zijn werk, verdraagt de file, irritante collega’s en het nutteloze werk dat hij v...
Beschikbaar voor werk Ik wil weer wat gaan doen met mijn leven. Graag zou ik aan het werk willen. Mocht iemand iets weten, ik ben beschikbaar. Schrijven kan ik het beste...
Afbouwen antidepressiva, deel twee Het afbouwen van antidepressiva is heftig. Gisteravond heb ik gemediteerd. De gevoelens waren sterker dan normaal. Meestal kan ik tijdens meditatie...

Geef een reactie