Bij de huisarts

Ik zit tegenover de huisarts vanwege mijn twijfel over het wel of niet beginnen met antidepressiva. Ze complimenteert me dat ik ondanks mijn situatie nog steeds geen antidepressiva gebruik, waarna ze me aanraadt om nog even vol te houden.

‘U heeft gelijk,’ zeg ik. ‘Maar ik voel me erg zwak en daarnaast heb ik veel angsten. Kortom, het gaat kut.’

‘Misschien heb je een angststoornis,’ zegt de dokter, waarna ze in de computer kijkt. ‘Maar die diagnose heb je nooit gekregen.’

‘Nee,’ zeg ik. ‘Daarentegen wel wat andere diagnoses. Borderline, ADHD, depressieve stoornis, autistisch. Ooit noemde een psychiater me zelfs een tikkeltje narcistisch. Terwijl dat toch reuze meevalt.’

De vrouw lacht en zegt daarna: ‘Het belangrijkste is dat je je weer beter gaat voelen!’

‘Inderdaad,’ zeg ik. ‘En heeft u daar adviezen voor?’

Ze knikt. ‘Probeer veel te bewegen overdag. Ga bijvoorbeeld wandelen en hou een vaste structuur aan. Ga elke dag dezelfde naar bed.’

‘Ik zal elke dag wandelen,’ beloof ik. ‘Een uur of twee, misschien wel meer. En ook uw andere adviezen zal ik opvolgen.’

‘Heel goed,’ zegt de dokter. ‘En wat de geluidsoverlast betreft, dat is inderdaad vreselijk. Ik zie het namelijk met enige regelmaat bij patiënten. De woningbouw doet er niets tegen. En de politie…’ ze pauzeert even en schudt haar hoofd. ‘De politie adviseert zwaar verwarde mensen om in de nacht te gaan turven hoe vaak het geluid voorkomt. Dat werkt natuurlijk niet. Het is een groot probleem.’

‘Ja,’ zeg ik. ‘Slechte mensen krijgen vrij spel in onze samenleving. Je kunt beter een gevoelloze tokkie zijn dan een goed mens.’

De vrouw lacht. ‘Dat is helaas waar. Maar daar hebben we nu niets aan.’

‘Toch zal er ooit gerechtigheid komen,’ zeg ik. ‘De mensen die anderen dit soort dingen aandoen, plus de instanties die dit toelaten, zullen de prijs betalen. Het kan lang duren voor de gevolgen hun treffen, maar het zal gebeuren.’

‘Je lijkt daar nogal zeker over?’

‘Absoluut. De wet van oorzaak en gevolg geldt voor ieder mens. De falende instanties en het rechtssysteem zijn evenals de veroorzakers van overlast schuldig aan het leed dat wordt aangericht. Elk mens die bij een woningstichting werkt of bij de overheid, en die dit soort dingen laat gebeuren, is medeplichtig. Onwetendheid is geen excuus, zij zullen gestraft worden. God is rechtvaardig.’

De vrouw kijkt me geamuseerd aan. ‘Een interessante theorie en misschien heb je gelijk.’

‘Daar hoeft u geen moment aan te twijfelen,’ zeg ik.

Ze komt lachend overeind en overhandigt me een briefje. ‘Over twee weken wil ik je weer zien. Dan zullen we kijken hoe het gaat.’

‘Bedankt, dokter,’ zeg ik, en vervolgens schud ik haar de hand.

Samengevat, voorlopig geen antidepressiva. Tenminste, als ik het volhoud. Maar daar komen we snel genoeg achter.

Roosendaal_huis_LRLees ook: Lach

Deel:
Facebook
Twitter
LinkedIn
Google+

Meer blogs

Broer Ik zit op de bank bij mijn broer in huis. Hij is een paar dagen weg met zijn vrouw en kinderen. Het is heerlijk stil. Even weet ik weer hoe fijn he...
Volg je hart Volg je hart! Dat is altijd de beste keus. Ik heb een boek geschreven, wat een heel gedoe was. Ik rookte drie keer zoveel dan normaal. Ook mijn lev...
Bangmakerij door hulpverleners Vroeger toen ik nog in behandeling was voor een zogenaamde psychische stoornis, zeiden hulpverleners vaak: ‘Jij moet structuur hebben, Matthijs, ander...
Maar… Ik zit samen met mijn medepatiënten in een kringetje bij de dagbehandeling van de GGZ. We hebben zojuist de weekplanning ingevuld, een formulier wa...
Zinloos Ik was net bij mijn negentig jaar oude oma op bezoek in het verpleeghuis. Ze zat in de gezamenlijke huiskamer aan een tafel en staarde voor zich uit. ...

Geef een reactie