Madeleine gelooft in mij

We zaten in een koffietentje in Rotterdam. Ik dronk koffie en Madeleine thee. Ze zag er prachtig uit. Haar haren had ze opgestoken in een knot, waardoor haar welgevormde gezicht goed uitkwam. Ze droeg een rode jas die ik niet eerder had gezien.

‘Nieuwe jas?’ vroeg ik.

Ze knikte en zei dat ze was wezen shoppen met haar nieuwe vriend.

‘Shoppen met je vriend?’ zei ik. ‘Is hij gek geworden?’

Ze lachte en vertelde dat hij winkelen leuk vond.

‘Heel bijzonder,’ zei ik, en nam een slokje koffie die me niet smaakte. ‘Wat een slappe troep.’

‘Zeurpiet,’ zei Madeleine waarna ze me bezorgd aankeek. ‘Je ziet er slecht uit. Grote wallen onder je ogen. Je komt gespannen over.’

‘Tja,’ zei ik. ‘Gespannen ben ik zeker en ik slaap slecht. Wat een ellende is mij overkomen de afgelopen tijd. Wat denk jij, is het verstandig dat ik morgen de huisarts om antidepressiva vraag?’

Madeleine knikte. ‘Je moet het jezelf niet zo moeilijk maken. Jouw grootste tegenstander ben je zelf. Wat is er mis met het slikken van antidepressiva? Misschien heb je het gewoon nodig. Ik hoorde laatst dat een miljoen Nederlanders het gebruiken. Als iemand het nodig hebt ben jij het wel. Zelden heb ik zo’n gevoelig type ontmoet als jij, Matthijs. Waarom zou je zoveel moeite doen om zonder medicatie te leven?’

‘Omdat ik het pure en zuivere nastreef, Madeleine. Omdat ik wil zijn zoals de heiligen uit de geschiedenis, vrij van verdoezeling en valse vreugde die opgewekt wordt door chemische stoffen. Dat is de reden. Ik zie het feit dat ik morgen weer om pillen ga vragen als een nederlaag.’

‘Zo moet je het niet zien,’ zei ze. ‘Waarom ben je zo streng voor jezelf?’

‘Dat is een goede vraag,’ zei ik, ‘die hebben veel mensen mij reeds gesteld. Het is alsof mijn super ego sterker is dan mijn ego. Ik heb een gebrek aan ego, want mijn persoonlijkheid is niet goed geïntegreerd.’

‘Bla bla bla,’ zei Madeleine.

Ik lachte. ‘Hoe kan ik het beter uitleggen? Mijn zelf is leeg en daarom ben ik ofwel een overgevoelige huilebalk of ik grijp me vast aan mijn superego, de veeleisende stem die mijn onzekere zelf toespreekt.’

‘En die jou nog onzekerder maakt,’ lachte Madeleine. ‘Je hebt mooie praatjes maar je moet nu even praktisch denken. Dat je weer lekker kan slapen en eten lijkt me nu belangrijker dan dat geneuzel.’

Ik maakte een sussend gebaar. ‘Je hebt gelijk. Ik voel me momenteel als een kind en zie de wereld als groot en bedreigend, en ik zoek plekken om te schuilen.’

Madeleine spreidde haar armen. ‘Je mag altijd bij mij schuilen.’

‘Alsof jij zit te wachten op een hopeloos stuk stront als ik.’

‘Matthijs! Praat niet zo over jezelf. Je bent geen hopeloos stuk stront!’

‘Een overgevoelige huilebalk dan?’

Ze schudde haar hoofd. ‘Je moet eens leren zien hoe sterk je eigenlijk bent. Kijk nou naar jezelf. Ik weet zeker dat veel dames iets met jou zouden willen.’

Ik lachte hoofdschuddend. ‘Zou je denken? Met mij?’

‘Natuurlijk wel. Alleen je maakt jezelf zo klein. Terwijl je zo groot bent, en ik bedoel niet alleen fysiek. Je straalt kracht uit. Misschien is het momenteel wat minder, maar dat is logisch gezien je situatie. Het komt allemaal vanzelf weer goed. Echt waar.’

‘Dankjewel,’ zei ik, en pakte haar hand vast. ‘Misschien heb je gelijk, en moet ik mezelf leren waarderen. Wat is daarvoor nodig, denk jij?’

Ze haalde haar schouders op. ‘Zelfvertrouwen krijg je vanzelf weer terug. Misschien helpen de pillen daarbij. Toen ik je net leerde kennen had je zoveel zelfvertrouwen. Dat lijkt nu weg maar dat is tijdelijk. Het komt goed. Ik geloof erin.’

Ik keek haar in de ogen om te kijken of ze het meende. Ze leek oprecht.

‘Je bent een schat,’ zei ik, kwam overeind en wees naar haar lege glas waar groene blaadjes in zaten. ‘Wil je nog zo’n overheerlijk kopje water met bladeren?’

‘Ja,’ zei ze met een glimlach. ‘Dat heet verse muntthee.’

‘Laat ik dat ook eens proberen. Misschien knap ik ervan op.’

pieta-van-gogh_R439Lees ook: Tinder date op het terras

Deel:
Facebook
Twitter
LinkedIn
Google+

Meer blogs

De politie is vriendelijk Mijn buurman Hassan, een vluchteling, was net op bezoek. Hij wil beter Nederlands leren. Zijn opdrachten van school worden saai op ten duur, dus ik da...
Donkere nacht Afgelopen nacht werd ik weer eens bevangen door angst. Ik ben sinds het ventilator gedoe met de buurman, elk moment bang dat de buurman zal aanbellen....
Humor Ik had net een gesprek met een oude man. Hij had een hele bos neushaar en praatte aan één stuk door over iets wat me totaal niet interesseerde. Normaa...
Weg van de wereld Er kwam een e-mail binnen van een kennis, met een link naar de website van een christelijke leefgemeenschap. Het is geen klooster, maar een soort s...
Zonder geloof Zonder geloof is een mens verloren. Alle daden zinloos. Elk uur onder de zon verspilde moeite. Periodes van blijdschap en somberheid wisselen elkaa...