105

Het lijkt erop dat ik afglijd in een depressie. Sinds ik geen huis meer heb en alle structuur verloren, heb ik minder energie en kom ik nauwelijks nog m’n bed uit.

Ik weet nu wat hulpverleners bedoelden toen ze zeiden dat het fout zou gaan als ik geen structuur heb. Ze hadden gelijk!

Via de blog heb ik veel mensen leren kennen en iedereen geeft adviezen. Dat is lief, maar het creëert nóg meer chaos in m’n hoofd.

Gisteren wilde ik daarom mijn blog verwijderen, maar toen bedacht ik me dat dat zonde zou zijn, omdat het best veel gelezen wordt.

Ik zal voorlopig op privé en WhatsApp berichten niet reageren. Elk advies blijft ongeveer een dag in mijn hoofd spoken en bij honderd adviezen raak ik volledig de draad kwijt. Rust is wat ik nodig heb.

Ik herken deze gevoelens van vroeger. Ook toen begon het met moeite om op te staan en weinig eetlust, vervolgens komt het overdreven piekeren, angsten, concentratieproblemen en uiteindelijk een doodswens.

Nu snap ik ook waarom zoveel mensen antidepressiva slikken en drank en drugs gebruiken. Ik geef ze geen ongelijk. Hoe meer je jezelf verdooft in deze harteloze wereld, hoe beter het gaat. Eerst dacht ik zonder verdoving te kunnen genieten. Maar nu besef ik dat mijn gevoelige persoonlijkheid niet in deze wereld thuishoort.

Misschien gaat het over een poosje weer prima. Ik kom er heus wel uit, dat heb ik altijd gedaan. Vanuit de hemel of de hel…. ik blijf bloggen.

search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close