103

Ik verlaat het strand en wandel door de duinen. Op een bankje neem ik plaats. Vlakbij in de struiken zit een zwarte vogel.

Ik denk: was ik zelf maar een vogel. Lekker in de struiken chillen en af en toe een rondje vliegen.

Die vogel hoeft niet na te denken over wat voor baantje hij wil, of is niet afhankelijk van een woningstichting voor een huis.

Ik steek een sigaret op en werp een jaloerse blik naar het dier. ‘Jij hebt een makkelijk leventje,’ zeg ik.

Hij schrikt en vliegt naar een paar meter verderop. Ik kijk om me heen om zeker te weten dat er geen mensen in de buurt zijn. Straks word ik betrapt terwijl ik tegen een vogel praat. Dan geven ze me antipsychotica. Dan word ik een zombie en is het leven voorbij.

Maar ik zie geen mensen, dus ik zeg tegen de vogel: ‘Zullen we ruilen? Jij een poosje mij en ik een poosje jou. Wat denk je ervan?’

De vogel vliegt weg. Een lichtgeraakt type. Misschien hoog gevoelig.

Plotseling begin ik te lachen om mijn gedachten. Jaloers op een vogel. Het wordt steeds erger met me. Tegenwoordig ben ik voortdurend jaloers. Als ik een vrolijk mens ontmoet, denk ik meteen: Hoe kan hij gelukkig zijn? Wat voor huis heeft hij?

Mijn sigaret is op en ik gooi de brandende peuk in de struiken. Maar dan bedenk ik me dat het misschien kan gaan branden. Ik loop de struiken in, zie de peuk op de grond liggen en trap hem uit.

Vervolgens ga ik weer op het bankje zitten. Eigenlijk is het vreemd dat ik me zorgen maak of de duinen afbranden, terwijl niemand zich zorgen maakt om mij. Zou ik te goed zijn voor de wereld? Waarom laat ik me mijn huis uit jagen door een buurman? Moet ik wraak nemen?

Maar dan denk ik aan de woorden van Jezus. Als iemand je op je wang slaat moet je de andere wang ook toekeren. De boeddha, mijn andere held, zegt soortgelijke dingen. Die ene boeddhistische tekst vind ik zo mooi, het gaat ongeveer als volgt:

‘Als iemand mij zonder reden geweld aan doet, laat me dan leren diegene te zien als een ware spirituele leermeester, en de pijn volledig op mij te nemen. Laat mij geduld betrachten en de negatieve emoties omvormen tot spirituele groei.’

Een prachtige les. Ik kom overeind, en wandel verder door de duinen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close