99

Vroeger toen ik nog in behandeling was voor een zogenaamde psychische stoornis, zeiden hulpverleners vaak: ‘Jij moet structuur hebben, Mathijs, anders gaat het fout!’

En:

‘Jij moet antidepressiva slikken, anders gaat het fout.’

Nu is het zover. Ik slik geen antidepressiva. Ik heb geen structuur. Maar ondanks dat, blijf ik ademen, eten, schrijven en sporten.

Bovendien ben ik gestopt met alcohol drinken, iets waar de hulpverleners nooit wat op aan te merken hadden. Ze vonden het logisch dat ik dronk. Ik had immers een psychische stoornis.

Het gaat nu ondanks praktische tegenslagen alsnog redelijk goed. En ik denk aan de woorden van de hulpverleners. Wat bedoelden ze precies met fout gaan?

Hoeveel cliënten worden net als ik, jarenlang onterecht bang gemaakt? Ben ik de uitzondering? Of de regel?

search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close