Blij

Ik had een gesprek met de woningstichting aangevraagd, om de kwestie met mijn geluidsoverlast uit te leggen. Vanmiddag zijn er twee mensen van de wooncorporatie bij me thuis geweest. Ook een vriendin was bij het gesprek, dus we waren met zijn vieren.

Nadat ik alles verteld had, vroegen ze wat mijzelf de beste oplossing leek.

‘Verhuizen,’ zei ik. ‘De buurman gaat niet veranderen, ik wil geen ruzie, hoeft ook niet, als ik maar weg ben.’

Ze vonden dat ik gelijk had, en verhuizen de enige oplossing leek. Als er binnenkort een bovenwoning vrij komt mag ik daarin, vertelden ze.

Ik was zo blij dat ik me moest inhouden om hen niet te omhelzen.

De vriendin die bij het gesprek zat, heeft vanwege haar werk vaker gesprekken met de woningstichting. Na afloop zei ze: ‘Zelden verloopt een gesprek zo soepel.’

‘Ja,’ zei ik. ‘Hulde aan de mensen van de woningstichting. Maar even voor de goede orde… dat het gesprek zo goed verliep is logisch, aangezien ik het woord voerde.’

‘Ojee,’ zei ze. ‘Je bent weer de oude.’

Ik lachte terwijl ik haar omhelsde. ‘Alles komt goed.’

search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close