Jehova bezoek

Gisterenmiddag ging de deurbel. Een man vertelde dat hij Jehova getuige was, en over de Bijbel te willen praten.

‘Leuk,’ zei ik. ‘Kom binnen.’

Even later zat hij op de bank. Ik schatte hem begin dertig. Hij had zwart pluizig haar en op zijn grote neus droeg hij een klein brilletje.

‘Koffie?’ vroeg ik.

‘Nee dank u.’

Ik stak mijn pakje Marlboro naar hem toe. ‘Sigaretje?’

Hij trok een vies gezicht en schudde nee.

‘Vind je het goed als ik rook?’ vroeg ik terwijl ik tegenover hem in een stoel ging zitten.

‘Liever niet.’

‘Oké’ zei ik en deed het pakje weg. ‘Vertel. Wat kan ik voor je doen?’

Hij vroeg of ik bekend was met het geloof.

Ik wees naar het kruisbeeld van Jezus aan de muur. ‘Hier valt weinig te bekeren.’

De jongeman lachte. Vervolgens trok hij een ernstig gezicht, en zei dat in de Bijbel het woord Jehova vaak voorkomt. Hij vroeg of ik dat wist. Ik schudde mijn hoofd.

’God wil dat wij hem Jehova noemen,’ zei hij en haalde een bijbel uit zijn tas. ‘Misschien kan…’

Ik hief mijn hand. ‘Wacht even. God wil dat wij hem Jehova noemen? Wat een onzin. God houdt zich niet bezig met namen.’

De jongeman trok een wenkbrauw op. ‘Het staat in de bijbel.’

‘Ach,’ zei ik. ‘We moeten niet alles letterlijk nemen. Dat is dom en heeft veel ellende in de wereld veroorzaakt.’

‘Matthijs,’ zei de jongeman en hij keek me indringend aan. ‘Matthijs heet je toch?’

Ik knikte.

‘Hoe zou jij het vinden als ik jou Piet zou noemen?’

Ik schraapte mijn keel. ‘Noem me zoals je wilt. Maar als jij denkt dat God zich druk maakt om een naam, dan lijkt dit gesprek me verder zinloos.’

De jongeman keek naar me alsof ik een buitenaards wezen was. ‘Hoe zie jij het geloof?’

‘Nou…’ begon ik. ‘De Bijbel is metaforisch. Het dient op dieper geestelijk niveau te worden begrepen. Dit vergt filosofische analyse en levenswijsheid. Zover komen de meeste mensen niet. En jij? Ben jij daar toe in staat?’

De jongeman schudde zijn hoofd. ‘Ik wil daar niet toe in staat zijn. Dat is namelijk zondig.’

‘Nee, nee,’ zei ik. ‘Bekrompenheid is zondig. Juist daardoor haken veel mensen af als het om God gaat. Daar zijn mensen zoals jij medeschuldig aan. Jij jaagt mensen weg bij het ware geloof. Ik raad je aan te stoppen met bij mensen langsgaan. Zolang dogmatische opvattingen worden verspreid, blijft het geloof een slechte naam houden. Dát is pas zondig.’

Het gezicht van de jongeman was rood aangelopen. ‘Hoe durft u zoiets te zeggen? Ik doe het werk van god!’

Ik zuchtte en stond op uit mijn stoel. ‘Dit heeft geen zin. Misschien kun je beter vertrekken. Als ik te lang naar domheid luister krijg ik hoofdpijn.’

De jongeman stond op. Hij gaf me een hand en zei: ‘U bent verdwaald.’

‘Ja,’ zei ik. ‘Het ligt aan mij. Fijne dag verder.’

De jongeman liep hoofdschuddend langs mij de kamer uit. Ik stak een sigaret op en inhaleerde diep. Ik ging bij het raam staan en richtte mijn blik op de hemel. ‘Vergeef hem,’ mompelde ik. ‘Hij weet niet wat hij zegt.’

ff704-lovingvincent_41Lees ook: Antidepressiva, te snel gestopt?

Deel:
Facebook
Twitter
LinkedIn
Google+

Meer blogs

Eigen volk eerst? Zoals ik al eerder verteld heb, is mijn buurman een vluchteling. Naast hem te helpen met Nederlands, doen we ook samen zijn administratie. De afgelope...
Travestieten Via Tinder heb ik met een travestiet gechat. Het zet me aan het denken. Waarom doen mensen zoiets als zichzelf ombouwen? Ik bedoel, ik ben zelf ook...
Hulp aan huis Laatst schreef ik een stukje over mijn gasfornuis die ik niet aangesloten kreeg. Via Linkedin ontving ik een bericht van een man uit Den Haag. ‘Mat...
Antidepressiva, te snel gestopt? Vorige maand ben ik na vijftien jaar lang antidepressiva geslikt te hebben, in een paar weken afgebouwd. Zojuist was een vriendin op bezoek. We hadden...
Oxazepam Ik heb een nieuwe hobby, Oxazepam slikken. Het is geweldig. Een uur geleden was ik nog bang en wanhopig, en nu, een uur na inname, voel ik me ineens f...

Geef een reactie