74

Twee maanden geleden ben ik gestopt met drinken, sinds een paar weken met de antidepressiva en gisteren heb ik mijn laatste sigaret gerookt.

De irritatie en ergernis zijn enorm. Erger dan ik ooit heb gehad, terwijl ik vaker gestopt ben met roken.

Ook sta ik strak van de spanning, dat is best bizar. En omdat ik niet meer rook, wat ik veel deed, heb ik geen idee wat ik wél moet doen. Nu denk ik: Misschien rookte ik wel omdat ik anders geen reet te doen heb.

Dat brengt de noodzaak met zich mee om snel een baan te vinden. Maar dat is nu juist een probleem. Ik zit vast en ik wil schreeuwen.

En als ik die klootzak van een buurman dan ook nog hoor praten omdat ik in een gehorig klotehuis woon, word ik écht gek. Dan ga ik weer op internet huizen zoeken waar ik niet aan kan komen omdat overal een vervloekte wachttijd van jaren is. En particulier huren kan ook niet want dan moet je inkomen kunnen aantonen. Godverdomme, het maakt me zo kwaad.

Soms loop ik rusteloos rondjes door de kamer, en pieker wat ik kan doen. Sporten? Nee, dat heb ik al gedaan. Eten? Nee, dat heb ik al gedaan. Wandelen? Nee, niet weer, alsjeblieft zeg, dat vervloekte wandelen.

En dan verlang ik naar de tijd dat ik nog gewoon naar de supermarkt ging en vijf halve liters bier kocht om mezelf te verdoven. Dat was nog eens een oplossing. Misschien ga ik gewoon weer drinken en roken en neem ik drie capsules antidepressiva in. Terug naar de zombie-mode. Ik ben jaloers op het gewone volk. Al die zombies die gewoon hun miezerige baantje hebben en hun gezin, en nooit over zichzelf nadenken. God, waarom ben ik niet zo geworden? Hoe heerlijk zou dat zijn? Waarom heb ik zo’n gecompliceerde klote ziel gekregen?

En zo razen mijn gedachten door en door. Wat moet ik doen? Die fucking irritatie, alsof er 1000 messen in mij steken. Maar het ergste is nog dat ik dondersgoed weet wat ik moet doen. Ik hoef alleen maar rustig te gaan zitten en de gevoelens toe te laten. De pijn uitvergroten waardoor de weerstand breekt, en ik mij na een half uur mediteren weer prima zal voelen.

Waarom zit ik hier dan die lege woorden uit te spugen? Niets voegen ze toe. En ik ram met mijn vuist mezelf op de borst. ‘Doen! Zwakkeling, Doen!’

Dus ik eindig deze blog en ga mediteren. Want alleen meditatie kan in deze ellende uitkomst bieden. Al het overige is slap gelul. Al het overige is gezwets en gezwam.

Amor fati!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close