Bij de psychiater

Ik was vandaag bij de psychiater, een vrouw van middelbare leeftijd, ze heet Marit.

Ik had haar net verteld dat ik van plan ben het aardse leven achter me te laten. Ze staarde me vreemd aan. ‘En wat wil je daarmee bereiken?’

‘Ik wil rust. In deze maatschappij wordt dat moeilijk, en zelfmoord plegen mag niet.’

‘Vanwege je geloof?’

‘Inderdaad. Het leven is een test. Als ik zelfmoord pleeg zal mijn ziel verder afzakken. Dan wordt ik misschien in een volgend leven een hond. Of erger nog, opnieuw een mens. Heb jij trouwens nooit zelfmoordneigingen? Ik las ooit dat psychiaters vaak zelfmoord plegen.’

Marit schudde haar hoofd. ‘Laten we het bij jou houden. Zijn er nog andere opties om je wat blijer te maken?’

‘Jawel, mediteren en sporten. Maar dat wordt ook saai. Gisteren ging ik uit verveling naar een tentje waar ze snacks en vis verkopen. Toen ik daar was, dacht ik: leuk, ik blijf hier zitten en ga patat met kibbeling eten. Dus ik bestelde en nam plaats. Toen hoorde ik iemand praten. Een man was luidruchtig aan het telefoneren. Ik ergerde me en wilde het liefst mijn patat en vis over hem heen gooien. Maar toen dacht ik, dan wordt het ruzie en wat heb ik daar aan? Dus ik at rustig verder. Vervolgens liep ik naar huis en dacht: Waarom loop ik hier eigenlijk?’

Marit knikte alsof ze het begreep, maar zei niets.

Ik keek de kamer rond. ‘Kan ik hier niet werken?’

‘Als wat?’

Ik haalde mijn schouders op. ‘Ondersteuning van de praktijk ofzo. Dan neem ik de telefoontjes aan of maak schoon. De wachtkamer kan wel een poetsbeurt gebruiken. En dan zet ik koffie voor mijn lotgenoten terwijl ik een praatje met ze maak. Leuk toch?’

‘We hebben geen vacature, ‘zei ze en ze keek op haar horloge. ‘Het is alweer tijd.’

Ik stond op. ‘Vind je het goed als ik onze gesprekken op mijn blog zet?’

‘Alleen als je mijn naam niet gebruikt.’

Ik stak een duim op en zei: ‘Dan verzin ik wel een alias. Dag dokter!’

PsychiaterLees ook: De gewone man

Deel:
Facebook
Twitter
LinkedIn
Google+

Meer blogs

Goed bezig Ik zit naast Madeleine op de bank. Ze zegt dat ze mijn laatste blogs mooi vindt, en dat ik goed bezig ben. Ik haal mijn schouders op, en zeg dat ik...
Avondeten Vandaag is het de zesde dag van de behandeling bij de GGZ. Ik zit in het tekenlokaal en teken een hond. Daarna ga ik naar buiten om te roken. Een o...
Het goede doen Ik wandel door een natuurgebied. De herfstkleuren zie ik wel, maar ze doen me niks. Vanochtend ben ik bij PsyQ geweest. Ik heb gezegd dat ik twijfe...
Waar blijft de opstand? Arme mensen laten zich buitensluiten door de rijken. Ze zijn als kinderen op een schoolplein die er niet bij horen. Soms vragen de armoedzaaiers vo...
Bangmakerij door hulpverleners Vroeger toen ik nog in behandeling was voor een zogenaamde psychische stoornis, zeiden hulpverleners vaak: ‘Jij moet structuur hebben, Matthijs, ander...