Ik ben uitschot zonder baan

Ene Maaike stuurde via Tinder: ‘Hai, heb je een lekker weekend gehad?’

‘Onwijs lekker.’

‘Oké. wat doe je voor werk?’

‘Ik schrijf en heb een uitkering. Wat doe jij?’

‘Ik ben financieel assistent controller.’

‘Een stabiele baan dus,’ stuurde ik, ‘doe je goed.’

‘Ja, beter dan een onzeker leven met een uitkering en daardoor op een houtje bijten.’

‘Je hebt gelijk. Ik zou ook wel financieel assistent controller willen zijn. Dat lijkt me echt zó cool.’

‘Ik verdien tenminste geld.’

‘Dat is wel handig ja. Zal ik dan huisman worden als we gaan trouwen?’

‘Met jou zeker, whahaha, ga eerst maar een baan zoeken.’

Ik legde de telefoon weg en zuchtte. Steeds als ik eerlijk ben, gaat het fout. Ik voelde me gehandicapt.

Ja, dat is het… ik ben gehandicapt!

Ik voel me niet op mijn plek in deze maatschappij. Laatst zag ik premier Rutte op televisie, en hij had het over normale Nederlanders met een baan. Gewone hardwerkende Nederlanders zijn goede mensen. De rest is uitschot. Bij de gemeente moest ik aan een tafel met ander uitschot stickers op vuilniszakken plakken, in een loods waar bewakers rondlopen. Omdat ik uitschot ben.

Morgen ga ik een klooster opzoeken waar ik kan leven. De wereld is een kwade plek. Nu weet ik het zeker. Jezus zegt het ook, we moeten ons terugtrekken uit de samenleving. Voor de zwakkeren is geen plek in de wereld. Het is echt waar. Het onrecht heerst op aarde.

En ik pakte de bijbel en begon te lezen.

search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close