Bij Madeleine thuis

We zaten op de bank bij Madeleine thuis. Ze droeg een joggingsbroek en slobbertrui, waar ze zich voor verontschuldigde.

‘Maak je niet druk,’ zei ik. ‘Kleren zeggen me niets, daar kijk ik dwars door heen.’

‘O, en ben je tevreden met wat je ziet?’

Ik knikte.

Madeleine nam een slokje wijn terwijl ze keek hoe ik een sigaret uit mijn pakje haalde. ‘Je gaat niet binnen roken!’

Met een zucht deed ik de sigaret terug in het pakje. ‘Wij rokers worden buitengesloten.’

‘Je moet er gewoon mee stoppen.’

‘Waarom?’

‘Omdat je er dood van gaat.’

‘Mooi. Ik heb lang genoeg geleefd.’

‘Je bent 33.’

‘Ach, zoveel nieuws zal er niet meer gebeuren.’

‘Maar in je blog schreef je blij te zijn met de kans om je leven te veranderen.’

‘Dat wil niet zeggen dat ik het leven opeens leuk vind. Dood lijkt me nog altijd beter. Hoe zie jij dat?’

‘Daar ga ik niet serieus op in.’

Ik lachte. ‘Ben je nog aan het daten?’

‘Ja, toevallig afgelopen zaterdag met iemand.’

‘Vertel.’

‘Hij was best knap, maar we konden nauwelijks het gesprek op gang houden. Ik wist niet wat ik moest zeggen en hij blijkbaar ook niet.’

‘Pijnlijke stiltes,’ lachte ik. ‘Heerlijk. Hoe is het afgelopen?’

‘Na twee wijntjes hebben we afscheid genomen.’

‘Heeft hij nog geappt?’

‘Ja, dat is het raarste. De volgende dag appte hij het gezellig te hebben gevonden. Wat moet ik daar nou mee?’

Ik haalde mijn schouders op. ‘Betaalde hij de drankjes?’

Madeleine keek me niet begrijpend aan. ‘Ja, hij betaalde.’

‘Misschien kan je tijdens de tweede date een etentje door hem laten betalen,’ stelde ik voor. ‘En dan kies je een duur gerecht. Kun je lekker smikkelen op niveau.’

‘Maar ik vind hem niet leuk.’

‘Nou en. Als hij weer appt, dan zeg je dat je hart ergens anders ligt. Bij mij bijvoorbeeld.’

‘Mafkees. Jij wilt niets van mij, toch?’

‘Dat is waar, maar dat weet hij niet. Ik zou het wel weten als ik een knappe vrouw was,’ zei ik terwijl ik achterover leunde en mijn voeten op het salontafeltje legde. ‘Elke avond uit eten in een mooi restaurant. Op kosten van de man.’

‘Een vriendin van mij denkt ook zo,’ zei Madeleine. ‘Ze laat zich altijd flink verwennen.’

‘Fantastisch,’ lachte ik. ‘Mannen zijn lekker naïef. Maar nu even over ons, Madeleine. Je snapt toch wel dat wij niets kunnen beginnen? Jij bent veel te oppervlakkig voor iemand als ik. De diepste gedachte die je ooit hebt gehad, ging waarschijnlijk over je suffe kantoorbaantje.’

Ze kneep me hard in mijn bovenarm.

‘Tering, dat doet zeer.’

‘Je verdiende loon,’ zei ze.

Ik kwam overeind en pakte de plastic zak die ik bij me had van de tafel. ‘Ik heb een cadeau voor je,’ en gaf haar een boek.

‘De gebroeders Karamazov,’ las ze hardop. ‘Fjodor Dostojevski.’

‘Misschien te ingewikkeld voor je,’ zei ik, ‘maar eenvoudiger dan filosofische en religieuze werken die eenzelfde boodschap proberen over te brengen.’

‘Wat voor boodschap?’ vroeg ze.

Ik schudde mijn hoofd. ‘Lees het zelf maar. Als je het uit hebt, praten we verder.’

Ze boog voorover en zoende me op mijn wang. ‘Dankjewel.’

Ik rook haar parfum en voelde me warm worden. ‘Eh… graag gedaan.’

Madeleine staarde naar het boek. ‘Het is zo dik,’ zei ze met een ongelukkige uitdrukking op haar gezicht.

‘Volgende week ga ik je overhoren,’ zei ik.

Ze stak glimlachend haar middelvinger op.

‘Wist je dat het boek steevast bovenaan staat in de lijsten met beste boeken ooit geschreven?’ vroeg ik.

‘Het zal best,’ zei ze. ‘Maar ik hou niet van zware kost.’

‘Ach, stel je niet aan. Laat je voor de verandering eens verheffen. Het lijkt me een goede afwisseling op de banale zaken waar je je doorgaans mee bezig houdt.’

Ik schoot razendsnel overeind want ze wilde me weer in mijn arm knijpen, en zei: ‘Ik ga even rookpauze houden.’

‘Succes ermee.’

Toen ik terugkwam van het roken vroeg ik of ik mocht Tinderen onder de naam van Madeleine.’

Ze gaf haar telefoon. ‘Maar je stuurt niks,’ waarschuwde ze.

Ik schudde mijn hoofd. ‘Zo ben ik niet,’ en opende Tinder. Een man die Mark heet, stond op een foto trots naast een motor. Hij had gestuurd of alles goed ging met Madeleine.

‘Waarom heb je Mark niet geantwoord?’ vroeg ik. ‘Vind je hem niet leuk?’

‘Nee.’

‘Waarom niet? Het lijkt me een geschikte kerel. Alleen hij zou méér foto’s moeten plaatsen. Nu lijkt het alsof zijn motor het belangrijkste in zijn leven is.’

‘Dat is waarschijnlijk ook zo,’ lachte Madeleine.

‘Mag ik een bericht aan hem sturen?’ vroeg ik.

Ze knikte.

Ik typte: ‘Hai Mark, wat een mooie motor heb jij. En zelf mag je er ook best wezen.’

Madeleine schoof tegen me aan en las mee.

Mark reageerde meteen: ‘Hoi Madeleine, dankjewel. Het is een gloednieuwe Honda.’

Ik typte: ‘Mag ik een keer achterop? Dan kan ik mijn armen om je brede bovenlijf slaan.’

Madeleine griste de telefoon uit mijn hand. ‘Zo is het genoeg. Zullen we een serie kijken?’

En dat deden we.

Lees ook: Bij Madeleine thuis, deel twee

Deel:
Facebook
Twitter
LinkedIn
Google+

Meer blogs

Seks Seks is puur voor de voortplanting. Het overige gebruik van seks komt voort uit het kwaad. Als je toch in de verleiding komt, kun je beter je ge...
Ruzie op werk Vandaag heb ik weer hard gewerkt. Toen ik dozen aan het sorteren was, kwam een kale man op me aflopen. Hij keek boos en begon te schreeuwen. Maar h...
Dwars door de angst heen Vanochtend had ik afgesproken met mijn juf van groep vijf van de basisschool. Zij woont nog in het dorp waar ik ben opgegroeid en tot mijn veertiende ...
Nacht Het is half twee in de nacht, en ik zit in een leunstoel. Het gestommel en gebonk bij de bovenbuurman irriteren me. Ik ben bang. Slapen lukt niet. ...
Obsessief gedrag Sinds een paar dagen ben ik mijn website aan het veranderen op WordPress. Ik vind dat leuk maar doe het heel obsessief. Er waren een aantal dingen die...

Geef een reactie