66

In november heb ik in een serie artikelen aangegeven hoe de psychiatrie werkt, en waarom het een wonder is dat daar zo weinig weerstand tegen is.

Mensen lijken de machtspositie van psychiaters voor lief te nemen, en niet te begrijpen in wat voor gevaarlijke positie kwetsbare mensen verkeren zolang het systeem op de huidige wijze functioneert.

Beste mensen, ik verzeker jullie dat binnen honderd jaar een ommekeer zal plaatsvinden, en dat psychiaters worden aangezien voor wat zij werkelijk zijn, kwaadaardige drugsdealers en machtswellustelingen die gebruik maken van de onwetendheid van het volk.

Zoals wij nu tegen de tabaksindustrie aankijken, zo zal ook de collectieve visie op de massale etikettering en voorschrijving van drugs binnen honderd jaar rigoureus wijzigen.

Het uitdelen van medicatie en diagnose stelling van ADHD bij kinderen zoals dat nu gaat, zal beschouwd worden als een misdaad, en iedereen zal zeggen: ‘Hoe hebben wij dit kunnen laten gebeuren?’

Laat mij hier duidelijk over zijn. Het is inderdaad een misdaad, gepleegd op grote schaal, en dat men dit straffeloos kan doen, is één van de grootste misstanden van deze tijd.

Er zijn groeperingen die zich reeds verzetten tegen de schandelijke diagnostiek en medicatie voorschrijving, maar dit zijn de onafhankelijke denkers die geen macht hebben.

Zoals ik eerder geschreven heb, zijn door de GGZ kritiekloze ervaringswerkers aangesteld zodat het lijkt of het de GGZ ook maar iets uitmaakt hoe het werkelijk met cliënten gaat. Zij wilden door de aanstelling van volgzame ervaringswerkers hun critici de mond snoeren, en intussen de jacht naar meer geld en macht onverminderd voortzetten.

Waar ik zelf in gedachten al jaren verlost was van de illusie dat de hulpverlening ook maar iets toevoegt aan herstel, ben ik sinds enige weken ook van de antidepressiva verlost.

Maar in plaats van dat psychiaters ( zij lezen in grote getalen mijn blogs ) blij voor me zijn, hopen ze op een enkeling na, dat mijn verhaal niet teveel weerklank vindt. Zij noemden mij verward, gefrustreerd, zielig en riepen het niet serieus te nemen. Inhoudelijk gingen zij echter nooit in discussie. Waarom niet? Omdat ze onzeker zijn en geen enkele onderbouwing hebben om mijn betoog te bestrijden.

De oorzaak van hun boze reacties is dat mijn eerdere stukken over de psychiatrie in één klap de identiteit van de psychiaters en hun aanhang in gevaar brengt. Want stel, de psychische hulpverlening is inderdaad zinloos? Wat betekent dat voor de mensen die hun identiteit ontlenen aan die hulpverlening? Wat is hun opleiding nog waard?

Nu het beter met mij gaat sinds ik van het gif verlost ben en bevrijd uit de kluwen van de macht der gifmengers, negeren zij wat ze lezen in de hoop dat mijn boodschap overwaait, en vooral, dat andere mensen ook zullen denken dat ik gek ben, en het dus niet aan de psychiatrie ligt.

Zo had ik bijvoorbeeld een stukje geschreven over dat ik bij de dokter was over de afbouw van antidepressiva. Ik vertelde hoe blij ik was dat ik eindelijk weer dingen voelde, dat mijn zintuigen weer werkte en hoe gelukkig ik was. De huisarts zei toen dat het niet de afspraak was dat ik stopte met antidepressiva. Een psychiater reageerde als volgt:

‘Als ik medicatie voorschrijf aan een patiënt is de behandeling een gezamenlijke onderneming met wederzijds overleg en afstemming. Als een patiënt zich niet aan dat (ongeschreven) contact houdt dan is er een probleem dat uitgesproken moet worden voor we verder kunnen.’

Dit is de reactie van een psychiater op de meest positieve wending in mijn leven sinds jaren. Waarom? Omdat psychiaters mensen liever aan de medicatie hebben, en vooral niet willen zien dat iemand overtuigend afkickt tegen de adviezen van hun alwetende advies in. De protocollen en machtsverhouding staat bij psychiaters op de voorgrond, zelden het welzijn van de ‘patiënt.’

Dat ik zelf heus wel weet wat ik voel, zal de doorsnee psychiater een zorg zijn. Ik praat tenslotte vanuit mijn gekte, en zij zijn normaal en weten wat goed is voor patiënten. Hoe treurig is het dat ‘patiënten’ deze onzin massaal geloven?

Het grappige is dat sommige psychiaters dit zelf ook weten. Zij schrijven in privé berichten te gruwelen van hun vakgenoten en het volledig met mij eens te zijn.

Echter, deze goedwillende psychiaters zitten klem tussen de conservatieve gifmengers die het liefst willen etiketteren, drogeren, en als het even kan in een dwangbuis proppen. God, wat missen zij die tijden, dat alle gekken heerlijk werden vastgebonden en opgesloten en dat zij, machtige psychiaters, konden beslissen over levens.

Terug naar de reacties van psychiaters op mijn blogs. Degenen die wél reageren, doen dat dat veelal privé, want, vertellen ze mij, ze worden met de nek aangekeken als men erachter komt dat ze mijn stukken als interessant hebben aangevinkt of positief gereageerd hebben. ‘Dat is heulen met de vijand,’ zo zeggen zij.

Beste mensen, binnen honderd jaar zal dit allemaal voorbij zijn, en tot die tijd zullen ik zelf en gelijkgestemden worden weggezet als gek of achterdochtig, en onze argumenten als gezwets en gezwam.

Laat je daar niet door tegen houden. De meeste psychiaters zijn wel degelijk kwaadwillend. Vind je dat overdreven? Waarom drogeren zij dan kleine kinderen? Waarom schrijven zij Ritalin en andere drugs voor aan kinderen die ook maar een klein beetje afwijkend gedrag vertonen? Is dat niet kwaadaardig?

Beste psychiaters, kom tot inkeer. Het enige wat jullie werk rechtvaardigt is het sociologische bestaansrecht van het vak psychiater, namelijk dat afwijkende mensen moet worden wijsgemaakt dat ze gek of ziek zijn. Dat is de enige reden. Knoop het volgende citaat in jullie oren: ‘Goed’ is wat de kudde samenhoudt. ‘Slecht’ wat haar ontbindt.

En voor alle hulpverleners en psychologen die achter de schandalige etikettering ( in toenemende mate van jonge kinderen ) staan, ook jullie moeten je schamen. Onwetendheid is geen excuus meer als je gelezen hebt hoe het werkt.

Als je het écht niet snapt, dan is daar weinig aan te doen, maar maak dan in ieder geval dat je wegkomt uit de hulpverlening. Doe niet mee aan deze wantoestanden.

Als wij op een positieve wijze verder willen, en mensen eindelijk weer werkelijk helpen, moeten we eerst het zieke systeem de rug toe keren.

search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close