Voor mijn moeder

Mam, al hebben we soms onze meningsverschillen, als jij er niet was geweest gedurende de donkere periodes, weet ik niet of ik nog zou leven.

De talloze keren dat ik huilend opbelde en riep dat ik dood wilde omdat ik de wereld niet begreep en de mensen eng vond, elke keer troostte je mij en sprak vertrouwen uit dat alles goed zou komen.

Al die keren dat je blij was wanneer ik werk vond, en al die keren dat het misging en ik daardoor kapot was en jij me steeds weer troostte. De verschillende huizen waarin ik geen rust vond, en met name die keer onder de gestoorde buurman waardoor ik uit angst in het park sliep, toen haalde jij me in huis.

Toen de woningstichting en gemeente mij lieten barsten, waardoor het geringe vertrouwen dat ik in deze wereld had voor altijd verdwenen is, was jij, mijn allerliefste moeder de enige die naar mij omkeek.

Over alles wat je voor me gedaan hebt zou ik een boek kunnen schrijven. De afgelopen jaren zijn de psychische wanhoop en crisismomenten minder geworden omdat God mij de kracht heeft gegeven daarmee om te gaan. Maar qua werk ging het nog steeds elke keer fout en daardoor bleef ik een bijstander, opgejaagd door een gemeente die mij aan het werk wil. Hoe vaak ik tegenover jou niet jankend de gemeente heb vervloekt, en dat jij steeds zei: ‘Blijf in jezelf geloven, het goede zal overwinnen.’

Terwijl je zelf ook niet rijk bent, heb je er geen moeite mee mij af en toe wat te geven zodat ik iets leuks kan doen. Soms voel ik me daar schuldig over, en verafschuw ik de armoedzaaier die ik geworden ben.

En terwijl de mensen roepen: ‘ga toch werken, lapzwans,’  weten jij en ik hoe vaak het al fout is gegaan en waarom. Pappa en jij zijn mij altijd blijven steunen, en hielden bovenal vertrouwen.

Mijn onhandige eerlijkheid, die ik deels van jou heb, mag dan misschien lastig zijn in deze wereld, op de lange termijn zal het onze ziel goed vergaan, want God telt de zegeningen van mensen niet naar uiterlijke zaken, maar naar de diepten van het hart.

Je waarschuwt me regelmatig als ik weer eens grove taal gebruik, ook in mijn blogs, en al schreeuw ik dan keihard mij er niets van aan te trekken, toch doe ik dat wel.

Dat ik ondanks geweldige ouders alsnog een vreemde vogel ben geworden, is omdat God het zo gewild heeft. Wat mijn bestemming precies is, kan ik nog niet weten, maar tot die tijd zal ik vertrouwen hebben zoals jij dat altijd hebt gehad.

Mam, ik kan me geen betere moeder wensen, en ik hoop voor alle mensen dat zij een moeder als jij mogen hebben.

Hoe het mij verder ook zal vergaan, ik bid tot God dat jij geen zorgen meer om mij zult hebben. De kracht die ik steeds meer voel in mijn leven zal nooit meer breken.

En al ben jij te nuchter voor mijn manier van geloof in God, toch verzeker ik je dat Hij jou zal belonen voor je onbegrensde goedheid.

Mam, ik hou van je, voor altijd!

search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close