Tinderlijke hindernissen

Zojuist had ik via Tinder een match met ene Daisy. Op één foto droeg ze rode jarretels, en op een ander stond ze gebukt met haar kont naar de camera.

Mmm, dacht ik, misschien gaat bij deze vrouw voor niets de zon op. Omdat ik geen geld heb, is voorzichtigheid geboden. Maar… dapper als ik ben, stuurde ik evengoed een bericht.  ‘Hoi Daisy, Wat een leuke foto’s, gewaagd, maar je kan het hebben!’

‘Hai Matthijs,’ reageerde ze.

‘Alles goed?’ vroeg ik.

‘Ja, maar wat een saaie vraag,’ stuurde ze. ‘Om mijn interesse te wekken is méér nodig.’

‘Oké,’ typte ik en dacht even na. ‘Heb je zin om vanavond uit eten te gaan? Op mijn kosten?’

‘Hihi, dat klinkt al beter,’ stuurde ze. ‘Wat had je in gedachten?’

‘De McDonalds in het centrum van Rotterdam.’

‘Pardon?’

‘Daar werkt een vriend van me, en soms krijg ik flinke korting.’

‘Je maakt een grapje toch?’

‘Nee, echt. Hij werkt er al 3 jaar.’

‘Dag Matthijs.’

Ik typte: ‘Wat wil…’ maar plots was de match verdwenen.

Een sigaret opstekend, dacht ik: Tjonge, het spel van de verleiding gaat niet over rozen.

search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close