59

Vanochtend vroeg toen ik koffie inschonk ging de telefoon. Het was Madeleine.

‘Goedemorgen, prinsesje,’ nam ik op.

Ze lachte. ‘Wat ben jij vrolijk.’

‘Ja, meestal in de ochtend. Dan ben ik nog prikkelvrij. Maar vertel, waaraan verdien ik de eer dat je zo vroeg belt?’

‘Nou,’ begon ze. ‘ik las net een beetje op je Linkedin profiel… Je zei tegen een vrouw dat ze ongelofelijk dom was.’

‘Eh… oké. Help me even, waar ging het over?’

‘Iets over vreemdelingenhaat,’ zei Madeleine. ‘Bij dat stukje over bijzondere bijstand. De blog heet ‘Eigen volk eerst.’’

‘Oja, ik weet het al. Over dat ik het vreemd vond dat Hassan wel bijzondere bijstand kreeg en ik niet. En toen begon die vrouw op Linkedin over vreemdelingenhaat. Vind jij dat niet dom?’

‘Jawel, maar je moet het niet zeggen. Ik las dat je misschien een coaching praktijk wil beginnen. Dan moet je een beetje op je woorden letten.’

‘Waarom?’

‘Omdat je misschien cliënten krijgt. En die willen met respect behandeld worden, dus als ze jou dan zo zien reageren…’

‘Lieve Madeleine,’ onderbrak ik haar. ‘Stel dat een cliënt, ach, zo wil ik het niet noemen, lotgenoot, zo noem ik het, stel dat een lotgenoot een opmerking plaatst die kant noch wal raakt. Dan mag ik dat toch benoemen?’

‘Je bent zo eigenwijs,’ zei Madeleine.

‘Belde je hiervoor?’ vroeg ik, en nam een slokje koffie. ‘Om mij te adviseren?’

Ze giechelde. ‘Ja.’

‘Moet je niet werken trouwens?’ vroeg ik terwijl ik de gordijnen open deed en tot mijn spijt ontdekte dat de lucht alweer grijs was.

‘Nee, we hebben vanmiddag een teamuitje,’ zei ze.

‘O, cool. Mag ik mee?’

‘Het is alleen voor personeel.’

Ik ging op de bank zitten en voelde een pijnlijke steek in mijn onderrug. ‘Auw, tering.’

‘Wat is er?’

‘Mijn rug doet zeer.’

‘Hoe komt dat?’

‘Geen idee,’ kreunde ik. ‘Misschien door de stress.’

Ze schoot in de lach. ‘Waarvan heb jij nou stress?’

‘Van het leven. Aaah, ik verga van de pijn. Misschien is mijn rug wel gebroken.’

‘Mathijs, alsjeblieft. Hou op. Bel gewoon even de fysio. Ik ga nu verder. We spreken snel af.’

‘Oké,’ lachte ik. ‘Veel plezier op het teamuitje. Heb je mijn website al doorgegeven aan je collega’s?’

‘Nee, en dat was ik ook niet van plan.’

‘Gun je hen de zalvende woorden van Gezwets en gezwam niet?’

‘Nee. Tot snel Mathijsje.’

‘Dag, boterbloempje.’

‘Je kan ook overdrijven,’ zei ze.

‘Ja, ik zal het niet meer doen, lieveheersbeestje van me.’

Ze lachte en verbrak de verbinding.

Ik deed de tv aan. Op Ziggo Sport was de herhaling van NBA basketbal bezig. De Cleveland Cavaliers tegen Golden State Warriors. Lebron James en Kevin Durant tegelijk in actie. Tjonge, wat wil een mens nog meer?

search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close