Kracht en toekomst

Ik ben een week vrij van antidepressiva, de drugs die ik vijftien jaar heb ingenomen. De eerste dagen waren lastig, duizelingen en nog wat verschijnselen, maar die zijn verdwenen.

Het is alsof ik weer contact heb met mijzelf, en daardoor kan handelen naar wat goed is voor lichaam en geest. Dit vergt de nodige discipline. Waar voorheen de drugs mij verdoofde zodat ik bepaalde zaken in het leven aankon is de leugen nu voorbij.

Lichaam en geest eisen dat ik voor hen opkom, dus voor mijzelf opkom. Dit betekent dat ik per situatie moet kijken wat goed voelt. Omdat ik dat niet gewend ben, is het hard werken.

Echter, het basis gevoel is vele malen prettiger, en dat is de harmonie waaruit ik verdere beslissingen neem. De kracht tot het nemen van die beslissingen is groter geworden, omdat ik weer voel wat goed is en niet.

De spookverhalen van angstige mensen die mij al die jaren aan de drugs hebben gehouden, bleken niets meer te zijn dan angst voor afkickverschijnselen.

Een aantal keer is het de afgelopen week heftig geweest, en telkens heb ik dezelfde methode toegepast. Plat op mijn rug liggen met de armen langs het lichaam en de handpalmen omhoog. De timer op een uur. De sombere gedachtes versterkte ik door ze erger te maken, en daardoor opkomende gevoelens observeerde ik rustig.

Wat hierin belangrijk is, beste mensen, als jullie zelf ooit willen stoppen met drugs, is dat je niet in paniek raakt. Je bent niét je gevoelens. Ze zijn er wel, afkomstig van het emotionele brein vertellen ze dat er gevaar heerst. Maar onthoud: Er is geen reëel gevaar.

Veel mensen durven niet te mediteren ( ze gebruiken vaak het excuus dat het zweverig is, of dat het niet bij hun past ). Dit is weerstand tegen pijn. Mediteren, plat op je rug liggen en gevoelens toelaten, is het minst zweverige wat een mens kan doen.

Het afkicken is eenvoudig als je pijn durft te lijden. Als je dat niet durft, kun je beter blijven gebruiken. Maar let wel, psychische energie kan misschien tijdelijk worden verdrongen, het verdwijnt nooit helemaal. Het uit zich op andere manieren, dwangmatigheden, angsten, neurotische trekjes et cetera.

Nog een opvallende verandering: Voorheen moest ik voor het slapengaan altijd mediteren omdat ik anders slecht in slaap kon komen. Dat is niet meer nodig. Ik dacht altijd: ik slaap slecht door de ellende in mijn leven. Maar wat blijkt, die ellende zat in twee capsules die ik elke ochtend innam.

Als je momenteel nog gebruikt, en je wilt er vanaf, ga de strijd aan. Omarm het lijden, integreer de pijn als onderdeel van het leven. Stop met vluchten, neem de volle verantwoordelijkheid.

Wees gedreven, bid voor kracht en geloof in jezelf. Daar is de waarheid. Daar is de ware vreugde. Klop en de deur zal open gaan. Zoek en je zult vinden.

Lees ook: Voor mijn moeder

Deel:
Facebook
Twitter
LinkedIn
Google+

Meer blogs

Gesprek met psychiater Ik zit tegenover de psychiater, een vrouw van een jaar of vijftig met een lieve uitstraling. ‘Hoe gaat het ermee?’ vraagt ze. Ik haal mijn schou...
Moord gepleegd Ik heb een moord gepleegd. Het ging als volgt: Zojuist ging ik voetbal kijken. De halve finale, met chips en cola. Ik had er veel zin in. Terwij...
Geluksmoment Ik heb vandaag bloemen gekocht voor mijn moeder, met een kaartje dat ze de liefste moeder ter wereld is en dat ik nooit zal vergeten wat ze allemaal v...
Terras Het is vroeg in de avond, en warm. Ik zit op een terras. Overal om me heen zijn mensen. Ik hoor ze praten. Hun lippen bewegen, maar ik hoor niet wa...
Melissa 'Heb jij veel dates gehad via Tinder?' vraag ik aan Melissa, de vrouw uit Vlissingen waarmee ik op een terras zit. 'Je bent de vierde,’ zegt ze. ‘E...

Geef een reactie