Afbouw antidepressiva, vervolg

Ik heb gisteren weer de dosis antidepressiva gehalveerd, slik nu 37,5 mg. Gisteren ging prima, maar vanochtend voelde ik ineens de donkere sluier. Had ik de vorige keer ook, maar nu toch ietsje donkerder.

Ik ben gaan hardlopen en dat hielp. Daarna ging ik vol energie achter de computer zitten. Toen begonnen mijn oren te suizen. Een hele harde piep. En de zwarte stippeltjes zijn ook weer terug, alleen nu veel meer dan toen ik van 150 naar 75 ging. Ik dacht: laat ik die stippeltjes voor de grap gaan tellen, maar het werden er steeds meer dus daar ben ik mee gestopt.

Zojuist ook zogenaamde ‘brainzaps’ gevoeld, elektrische schokken in mijn hoofd alsof er iets knapt van binnen. Heel bijzonder. Mijn lichaamstemperatuur is nogal hoog, zo lijkt het, alsof ik hoge koorts heb en mijn lijf trilt als de neten. Leuk spul, die antidepressiva. Doet me beetje denken aan de film, trainspotting, waar zo’n jongen van de heroïne probeert af te kicken.Kun je nagaan hoe zwaar dat is. Als antidepressiva al zo lastig is, terwijl het geeneens verslavend is volgens de dokters.

Maar ja, al die rare verschijnselen kan ik wel aan. De donkere sluier vind ik het engst. Dat beïnvloed het beoordelingsvermogen. Ik moet de tijdelijkheid van de ellende wel blijven inzien, en die donkere sluier kan dat verhinderen. Net weer aan God gevraagd of ik in ieder geval mag blijven inzien dat de ellende tijdelijk is. Hij zal wel denken, vraag je dat nu alweer…

Ik baal wel dat ik niet van tevoren boodschappen heb gedaan. Autorijden kan niet en zelfs de fiets durf ik niet te pakken. Ik zie mezelf al slingerend met die rare ‘brainzaps’ de sloot in rijden. Is hartstikke koud natuurlijk.

Fijne dag!

search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close