35

Een appje van Madeleine. ‘Ik heb je site gelezen. Je kunt prima schrijven, maar wat een teksten…’

‘Niet goed?’

‘Jawel, alleen ik snap niet alles. Met de psychiatrie ben ik niet zo bekend.’

‘En onze dates? Goed beschreven toch?’

‘Ja, wel een beetje gek om te lezen.’

‘Dat geloof ik. Maar je komt er goed vanaf, toch?’

‘Beter dan jij inderdaad. Je maakt jezelf wel een beetje belachelijk, Mathijs.’

‘Ik vind mezelf ook belachelijk.’

‘Je moet wat vriendelijker voor jezelf zijn. En ook voor anderen. Je maakt niet veel vrienden. Men lijkt je niet echt serieus te nemen.’

‘Tja, dat ben ik wel gewend, ik word nooit serieus genomen. Maar ik ben wel honderd procent mezelf.’

‘Ja, maar je schrijft zo hard.’

‘Eerlijkheid is nu eenmaal pijnlijk. Over jou schrijf ik niet hard, toch?’

‘Nee, dat is waar. Maar over de psychiatrie wel.’

‘Tja, omdat ik ook echt vind dat daar veel mis gaat. Toen ik er nog in werkte was ook niemand het ooit met me eens. Ik heb er misschien teveel over gelezen. Een aantal filosofen hebben mij beïnvloed. Ik heb vele nachten wakker gelegen en alleen maar liggen denken wat er fout gaat in de psychiatrie. En nu een ander onderwerp. Het vermoeit me.’

’Oké. Wat ben je aan het doen?’

‘Net terug van familie. Nu lig ik op de bank de hond te aaien. Hij is onverzadigbaar. Het is net een vrouw.’

‘Haha, sukkel. Ik wist niet dat je een hond had.’

‘Hij is van een vriendin, en logeert hier soms. Eigenlijk is het geen hond. Hij ziet er wel zo uit, maar hij is heel slim en gevoelig, gewoon zoals een mens. Alleen honderd keer zo lief. We gaan zo trouwens een film kijken, ‘Die Hard’. Kom je ook? Ik heb een groot stuk appeltaart van mijn moeder meegekregen dus als je zin hebt…’

‘’Die Hard’ en appeltaart? Jeetje. Wat een verleider!’

‘Haha, zo ben ik. Kom je?’

‘Is goed, Mathijsje.’

search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close