33

‘Dus je hebt een blog?’

‘Ja, gezwets en gezwam. Onze date staat er ook op.’

‘Echt niet,’ lachte ze.

‘Jawel. Maar wees gerust, ik heb je naam veranderd.’

‘Hoe heet ik?’

‘Madeleine.’

‘O, dat is een mooie naam.’

‘Daarom, je bent ook mooi.’

‘Slijmbal. Waarom heet het gezwets en gezwam?’

‘Omdat ik niet geloof in woorden.’

‘Huh?’

‘Alles is gezwets en gezwam. Er is geen verschil tussen wat als serieuze literatuur doorgaat en de populaire oppervlakkige teksten. Alles is onzin, het ene fraaier verpakt dan het ander. Hetzelfde geldt voor het gesproken woord. Vroeger liet ik me nog wel eens misleiden door iemand die goed kon praten. Zogenaamde intellectuelen. Nu weet ik dat dat de ergste zijn, als je hen hoort praten moet je altijd denken: ‘Wat drijft diegene, wat is zijn ware motivatie?’ Iedereen is door en door slecht. Dus als iemand zichzelf goed voordoet, of slim praat, moet je extra op je hoede zijn.

‘Een sombere visie.’

Ik haalde mijn schouders op. ‘Het relativeert. Ik ben nooit verbaasd door gebeurtenissen die de meeste mensen als ernstig beschouwen. Bijvoorbeeld oorlog en terrorisme. Ik vind die zaken gewoon een logisch gevolg van de slechte aard van mensen. Weet je waar ik pas moeite mee heb? Mensen die doen alsof ze oorlog of een hongersnood aan de andere kant van de wereld erg vinden. Dat zijn huichelaars. Ze liegen, vaak zonder het te weten want ze kennen hun ware aard niet. Hun machtsstrategie is te ver gesublimeerd in hun dagelijkse bezigheden.

‘Gekkie.’

‘Ik ben serieus. Ik hou ook meer van criminelen dan van de gewone ‘brave’ burger. Die heeft namelijk exact dezelfde aard, maar door angst, opvoeding, socialisatie en indoctrinatie van de maatschappij, kent de gemiddelde ‘brave’ burger zijn ware aard niet meer.’

‘Dus ik ben ook slecht?’ vroeg Madeleine, pruilend.

‘Uiteraard.’

‘Mooi is dat,’ lachte Madeline.

‘Mooi ben je ook. Nu nog aan je verstand werken en alles komt goed.’

‘Moet jij zeggen!’

Ik lachte. ‘Sorry, ik ben een ramp. Wat doe je hier eigenlijk? Wil je niet gewoon een date met een normale man? Dan kun je gezellig over fitness en werk praten.

‘Praat jij daar maar over!’ daagde ze me uit.

‘Oké. Ik heb 34 banen gehad. Over welke wil je wat horen?’

’34?’

‘Met de 1 dag baantjes meegerekend. Soms was ik er al snel klaar mee. Sommigen duurden een paar weken. Mijn langste een jaar. Bij de KLM, dat was fantastisch. Koffers in containers gooien.’

‘Wat vond je daar leuk aan?’

‘De collega’s. Ik was de enige blanke in mijn team. En de eerste dag zei de team coördinator, een grote Surinamer: Zo jongen, jij gaat een moeilijke tijd krijgen. Wij zijn eeuwenlang jullie slaven geweest en nu ben jij onze slaaf.” Dat vond ik prachtig. De eerste weken moest ik steeds de zware vluchten laden, maar na een poosje kreeg ik ook andere vluchten. Ik werkte meestal samen met een oude Surinaamse man. Omdat hij een gouden voortand had noemde ik hem ‘gouden tand.’ Hij lachte dan keihard en zei: “Carlo is mijn naam, jonguh.”

Gouden tand had een interessante visie over waarom er veel depressie in Nederland voorkomt. “Die acceptgiro’s Jonguh,’ zei hij. Dat is niet gezond. Elke dag wel eentje. Daar worden mensen niet blij van jonguh.”

Madeleine lachte. ‘Nog meer leuke baantjes om over te vertellen?’

‘Op mijn 16e was ik keukenhulpje in een restaurant. De eerste dag kwam de kok naar me toe, een hele grote man. Hij vroeg: “Voor welke voetbalclub ben je?”

“Ajax,” zei ik en toen greep hij me bij mijn kraag. “Dan heb je een probleem.”

Tjonge, dat heb ik geweten. Die vent legde soms een levende kreeft in mijn nek. Of als hij vond dat ik niet doorwerkte, kwam hij met een deegroller achter me aan. Na een paar weken ben ik op advies van de bedrijfsleider weggegaan. Hij zei dat ik als een rode lap op een stier fungeerde voor de kok.’

‘Je hebt in ieder geval wat meegemaakt,’ zei Madeleine. ‘Nu moet je er nog 32 vertellen.’

Ik maakte een wuivend gebaar. ‘De meeste waren gewoon zoals banen nu eenmaal zijn, stom en saai. Kunnen we het even over jou hebben?’

‘Wat wil je weten?’

‘Alles, maar vooral de gênante verhalen. Die zijn het leukst.’

En Madeleine begon te vertellen…

search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close