Date twee met Madeleine

‘Dus je hebt een blog?’ vroeg Madeleine tijdens de tweede date.

‘Ja. Onze eerste date staat er ook op.’

‘Echt niet,’ lachte ze.

‘Jawel. Maar wees gerust, ik heb je naam veranderd.’

‘Hoe heet ik?’

‘Madeleine.’

‘O, dat is een mooie naam.’

‘Ja. Je bent ook mooi.’

‘Slijmbal. Waarom heet de blog gezwets en gezwam?’

‘Omdat ik niet geloof in woorden.’

‘Huh?’

‘Alles is gezwets en gezwam. Er is geen verschil tussen wat als serieuze literatuur doorgaat en populaire oppervlakkige teksten. Alles is onzin, het ene fraaier verpakt dan het ander. Hetzelfde geldt voor het gesproken woord. Vroeger liet ik me nog wel eens misleiden door iemand die goed kon praten. Zogenaamde intellectuelen. Nu weet ik dat als je hen hoort praten, je altijd moet denken: ‘Wat drijft diegene? Wat is zijn of haar motivatie?’ Iedereen is door en door slecht. Dus als iemand zichzelf goed voordoet of slim praat, moet je extra op je hoede zijn.

‘Een sombere visie.’

Ik haalde mijn schouders op. ‘Het relativeert. Ik ben nooit geschokt door gebeurtenissen die de meeste mensen als ernstig beschouwen. Bijvoorbeeld oorlog en terrorisme. Ik vind die zaken een logisch gevolg van de slechte aard van mensen. Weet je waar ik pas moeite mee heb? Mensen die doen alsof ze oorlog of een hongersnood aan de andere kant van de wereld iets ergs vinden. Dat zijn huichelaars.’

En ik hou ook meer van criminelen dan van de gewone ‘brave’ burger. Die heeft namelijk exact dezelfde aard, maar door angst, opvoeding, socialisatie en indoctrinatie van de maatschappij kent de gemiddelde ‘brave’ burger zijn ware aard niet meer.’

‘Dus ik ben ook slecht?’ vroeg Madeleine.

‘Uiteraard.’

‘Nou!’ zei ze.

Ik lachte. ‘Sorry, ik ben een ramp. Wil je niet gewoon een date met een normale man? Dan kun je gezellig over fitness en werk praten.

‘Praat jij daar maar over!’ daagde ze me uit.

‘Oké. Ik heb 34 banen gehad. Over welke wil je wat horen?’

’34?’

‘Ja, meestal was ik er al snel klaar mee. Sommigen banen duurden een paar weken. Mijn langste een jaar. Bij de KLM, dat was fantastisch. Koffers in containers gooien.’

‘Wat vond je daar leuk aan?’

‘De collega’s. Ik was de enige blanke in mijn team. En de eerste dag zei de team coördinator, een grote Surinamer: “Jij gaat een moeilijke tijd krijgen. Wij zijn eeuwenlang jullie slaven geweest en nu word jij onze slaaf.”

Dat vond ik prachtig. Ik werkte meestal samen met een oude Surinaamse man. Omdat hij een gouden voortand had noemde ik hem ‘gouden tand.’ Hij lachte dan keihard en zei: “Carlo is mijn naam, jonguh.”

Gouden tand had een interessante visie over waarom er veel depressie in Nederland voorkomt. “Die acceptgiro’s Jonguh,’ zei hij. Dat is niet gezond. Elke dag wel eentje. Daar worden mensen niet blij van jonguh.”

Madeleine lachte. ‘Nog meer leuke baantjes om over te vertellen?’

‘Op mijn 16e was ik keukenhulpje in een restaurant. De eerste dag kwam de kok naar me toe, een hele grote man. Hij vroeg: “Voor welke voetbalclub ben je?”

“Ajax,” zei ik en toen greep hij me bij mijn kraag en schreeuwde: “Dan heb je een probleem.”

Tjonge, dat heb ik geweten. Die vent legde soms een levende kreeft in mijn nek. Of als hij vond dat ik niet doorwerkte, kwam hij met een deegroller achter me aan. Na een paar weken ben ik op advies van de bedrijfsleider weggegaan. Hij zei dat ik als een rode lap op een stier fungeerde voor de kok.’

‘Je hebt in ieder geval wat meegemaakt,’ zei Madeleine. ‘Nu moet je er nog 32 vertellen.’

Ik maakte een wuivend gebaar. ‘De meeste waren gewoon zoals banen nu eenmaal zijn, stom en saai. Kunnen we het even over jou hebben?’

‘Wat wil je weten?’

‘Alles, maar vooral de gênante verhalen. Die zijn het leukst.’

En Madeleine begon te vertellen.

Lees ook: Vervolg van date twee met Madeleine

Deel:
Facebook
Twitter
LinkedIn
Google+

Meer blogs

Terugblik Laatst had ik een stukje over de psychiatrie geplaatst. Veel negatieve reacties. Hulpverleners voelden zich aangevallen. Hoe haalde ik het in mijn hoo...
Het echte geloof Afgelopen nacht ben ik erachter gekomen dat mijn geloof in God vooral rationeel is. Omdat mensen mij regelmatig vragen waarom ik zo gelovig ben, za...
Ruim die schijt op! Soms logeert de Jack Russel van een vriendin bij mij. Vandaag, toen ik hem uitliet, scheet hij tegen een boom. De drolletjes vielen in de aarde. Beter...
Voorbij het verdriet Madeleine was gisteren bij me. Ze vertelde dat haar verkering uit is. Ze was heel verdrietig. Ik heb haar een beetje opgevrolijkt door te zeggen dat e...
Bij Madeleine thuis, deel drie Midden in de nacht, we stonden bij de voordeur en je zei dat het gezellig was. Ik voelde me vreemd en had geen zin naar huis te gaan. Je gaf me een zo...

Geef een reactie