32

Ik staarde naar het kruisbeeld aan de muur waar Jezus hangt. Hij keek me rustig aan en zei niets. Logisch. Het is een beeld. Hoe dan ook, ik knielde, vouwde mijn handen en sloot mijn ogen.

‘Vader,’ begon ik. ‘Help me bij de keuzes in mijn leven. Help mij trouw te zijn. Vorm mij naar…’

Mijn telefoon trilde. Ik schoot overeind en las dat Madeleine vroeg of ik vanavond wat te doen had.

‘Momentje,’ stuurde ik, knielde en vervolgde: ‘Vader, help mij met de juiste keuzes, ook met betrekking tot vrouwen. Laat Madeleine mij niet verleiden met haar uiterlijk. Satan verpakt alles met een sierlijk strikje.’

De telefoon zoemde weer. Geërgerd stond ik op en zag dat Madeleine stuurde ‘Zin om een drankje te gaan doen?’

Ik zuchtte, staarde naar Jezus en typte: ‘Nee, ik heb geen geld.’

‘Ik trakteer.’

‘O, oké. Dan kan het wel.’

‘Heb je wel geld voor de reis?’ stuurde ze met een knipogend icoontje.

‘Ja, er staat nog tegoed op mijn ov chipkaart.’

‘Hihi oké. Gezellig. Tot zo!’

‘Ja, zie je straks.’

Ik knielde weer en vroeg: ‘Vader, geef mij de kracht geen drank te bestellen. Ik drink al 3 weken niet. Ook ben ik al gehalveerd met de anti-depressiva en na kerst ga ik verder afbouwen. Dat de positieve flow zich mag voortzetten! Amen.’

In de keuken pakte ik als avondeten een zakje cashewnoten. Op tv was darts bezig, althans de voorbeschouwing. Een man met lange nek vertelde dat je jarenlang gefocust moet zijn als je succes met darten wilt hebben, en je moet dingen ervoor opzij zetten. Ik dacht: Focussen kan ik goed en dingen opzij zetten ook. Misschien is darten wat voor mij.

Toen de cashewnoten op waren, trok ik een fel rode kerst trui aan en ging de deur uit.

Advertenties
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close