Tinderdate

Het café was zo goed als leeg. De vijfendertigjarige Madeleine zat tegenover me. Bruine ogen, blond haar, een welgevormd gezicht en een slank lichaam. Zonder twijfel knap te noemen maar ik miste iets. Een bepaalde sprankeling ontbrak.

Madeleine praatte over dingen die me niet boeien. Ik knikte en lachte wanneer ik dacht dat het nodig was, maar veel te lachen viel er niet. Ze vertelde over haar werk. Op ‘de zaak’ was een reorganisatie aan de gang waardoor haar collega’s gestrest waren, vooral haar baas waar ze toch al geen klik mee had. Ik wilde vragen of ze vond dat wij wél een klik hadden, maar ik hield me in.

Haar serieuze houding deed vermoeden dat Madeleine hoopte op een romantische ontmoeting. Ik dacht: ze heeft geen kinderen en daar worstelt ze mee. Haar vriendinnen zijn reeds aan de man. Ze is een achterblijver en dat voelt ze.

Ik vroeg of ze gelukkig was, waarna ze begon te giechelen en zei: ‘ja, ik ben gelukkig.’

Ik gaf aan haar niet te geloven waarna ze haar blik afwendde. Omdat ik kwetsbaarheid bespeurde, vond ik het zielig en zei: ‘Grapje.’

Ze vroeg of ik nog een cola wilde en liep naar de bar.

Madeleine zette onze drankjes neer, een cola voor mij en een glas witte wijn voor haar. Ze vroeg: ‘En jij? Ben jij gelukkig?’

‘Als geluk de afwezigheid van lijden betekent ben ik gelukkig.’

Ze lachte alweer en ik wist niet zo goed wat ik met Madeleine aan moest.

‘Geloof je in reincarnatie?’ vroeg ik.

‘Ik ben niet gek,’ antwoordde ze. ‘Jij wel?’

‘Ik ben ook niet gek,’ lachte ik.

‘Gelukkig maar,’ zei ze en nam een slokje wijn. ‘Morgen weer vroeg op?’

Ik knikte.

‘Wat doe je voor werk?’ vroeg ze.

‘Accountmanager.’

‘Waar?’

‘Nationale Nederlanden.’

Ze zei dat een vriend van haar als verzekeringsadviseur bij Achmea werkt. Ik zei ‘oké.’

Stilte.

‘Vind je het gezellig?’ vroeg ik.

Ze lachte ongemakkelijk. ‘Ja hoor. En jij?’

Ze ontweek mijn blik waardoor ik wist dat ze loog. Ze durfde niet eerlijk te zijn. Ik besloot een handje te helpen.

‘We hebben geen connectie,’ zei ik.

Ze rolde met haar ogen, nam een slokje wijn waarna ze zei: ‘Misschien heb je gelijk.’

‘Altijd,’ zei ik. ‘Ben je op zoek naar een relatie?’

‘Ja, duh… Jij niet?

‘Nee.’

‘Wat dan?’ vroeg ze. ‘Seks?’

Ik schudde nee. ‘Niet voor het huwelijk.’

‘Wat dan wel?’

‘Gezelschap,’ zei ik en door haar verbaasde blik schoot ik in de lach.

‘Je bent echt vreemd,’ zei ze.

‘Dat hoor ik vaker. Maar vreemd is niet altijd verkeerd.’

‘Daar zit wat in,’ zei ze.

‘Ik ben minder bezig met het dagelijks leven dan jij,’ zei ik. ‘en nu ik toch open kaart speel, ik ben geen accountmanager.’

Grote ogen. ‘Wat dan wel?’

‘Werkloos.’

‘Waarom loog je?’

‘Omdat ik geen zin heb erover te praten.’

‘Vertel op,’ zei ze.

Ik zuchtte. ‘Misschien een andere keer. Als je tenminste een tweede date wil met iemand die alleen gezelschap zoekt.’

‘En iemand die liegt!’ zei ze met een quasi boze blik.

‘Sorry,’ zei ik, met mijn handen een toegeeflijk gebaar makend. ‘Ik zal het niet meer doen.’

Stilte.

Heb jij veel dates?’ vroeg ik.

Ze haalde haar schouders op. ‘Valt mee. Er staan veel gekke mannen op Tinder.’

‘Zoals ik?’

‘Gekker.’

Ik lachte. ‘Je moet gewoon iemand in het echt tegenkomen.’

‘Waar dan? Ik ben al drie jaar vrijgezel.’

‘Dat vind ik erg vreemd,’ zei ik. ‘Je bent ontzettend knap. Een beetje oppervlakkig misschien, maar dat past juist goed bij de meeste mannen.’

‘Sukkel,’ zei ze. ‘Waarom ben ik oppervlakkig?’

‘Je bent opgeslokt door alledaagse beslommeringen. Wat niet wil niet zeggen dat ergens in jou geen kleurrijk persoon schuilgaat. Alleen je staat niet in contact met dat eh… vurige deel in jezelf.’

‘Wat een teksten, meneer. En jij dan? Ben jij niét oppervlakkig?’

‘Op een bepaalde manier wel, maar ik probeer het te verbergen.’

‘Een vreemd geval, dat ben je.’

Ik haalde mijn schouders op. ‘Wat maakt het uit. En wat jou betreft… ik heb nog de hoop dat ook jij niét normaal bent. Ik vraag me voortdurend af, waarom is deze vrouw vrijgezel. Ergens zit iets fout. Positief bedoeld, hoor. Ik geloof dat voorname mensen niet te binden zijn. Kijk naar mij. Onmogelijk op te sluiten. Dat maakt me eenzaam maar daardoor stijg ik soms tot grote hoogten. Stel ik had een vrouw gehad. Dan maakte ik mij ongetwijfeld druk om banaliteiten.’ Ik trok een vies gezicht. ’In het weekend naar de Ikea…’

Madeleine lachte. ‘Als je er zo tegen aan kijkt.’

‘Stel dat ik een relatie had of erger nog, getrouwd was. Begrijp me niet verkeerd, vrouwen zijn prima wezens en ik geloof dat veel mannen ze nodig hebben om überhaupt fatsoenlijk te leven, maar ze houden mannen in bedwang. Voor de lagere naturen is dat handig, maar een voornaam mens doet het zelf.’

‘Je houdt er rare ideeën op na.’

‘Sorry,’ zei ik. ‘We hadden het over jou. Waarom ben je vrijgezel? Bindingsangst?’

‘Ik heb relaties gehad,’ zei ze, ‘ en heb eerder verlatingsangst.’

‘Dat is hetzelfde, alleen zijn mensen met bindingsangst de angst voor verlating een stap voor door de binding niet aan te gaan,’ zei ik terwijl ik grijnzend naar mezelf wees.

‘Waarom heb jij…’

‘Nee, nee,’ onderbrak ik haar. ’We hadden het over jou. Hoe was je jeugd?’

Ze zuchtte en glimlachte tegelijk. ‘Mijn jeugd was prima.’

‘Waarom?’

‘Mijn ouders zijn lieve mensen.’

‘Was je jeugd daarom goed? Omdat ze lief zijn?’

Ze lachte. ‘Wat een onderwerp voor een eerste date.’

‘Dacht je dat het toeval is dat je vrijgezel bent?’

Ze knikte.

‘Je moet nog veel leren.’

‘Vertel,’ zei ze. ‘Hoe zie jij het?’

‘Dat bewaren we voor de volgende keer. Ik ben moe.’

‘Waarvan?’

‘Dagelijkse beslommeringen,’ zei ik terwijl ik opstond. ‘Ik heb geprobeerd mezelf interessant voor te doen, maar uiteindelijk ben ik net zo simpel als elk mens. Betaal jij even de drankjes? Ik ben tenslotte werkloos.’ Ze knikte maar ik zei ‘grapje,’ en gaf haar geld.

Buiten voor het café haalde ze haar fiets van het slot en zei de date bizar maar ook leuk te hebben gevonden. Ik gaf haar een hand, ze boog naar voren en ik deinsde terug. ‘Gezelschap, Madeleine, alleen gezelschap.’

Ze schudde lachend haar hoofd en ik liep bij haar vandaan. Over mijn schouder zei ik: ‘We moeten gepaste afstand bewaren.’

‘Je bent gek.’

‘Daarom juist Madeleine. We appen!’

Lees ook: Zaterdagavond

Deel:
Facebook
Twitter
LinkedIn
Google+

Meer blogs

Gesprek met een vriend Mijn telefoon gaat, het is Lesley, een goede vriend. ‘Yo,’ neem ik op. ‘Gozer,’ zegt hij. ‘Je hebt super veel reacties ontvangen op je blogs ove...
Obsessief gedrag Sinds een paar dagen ben ik mijn website aan het veranderen op WordPress. Ik vind dat leuk maar doe het heel obsessief. Er waren een aantal dingen die...
Kut leven Ik heb vandaag echt zo'n verrotte stink dag. Zo één die nooit voorbij lijkt te gaan. Mijn website bestaat vandaag precies een jaar. Ik wil het vier...
Bestaan er wijze vrouwen? Er zijn weinig wijze vrouwen, bedacht ik me net. Ik dacht hierover na omdat iemand laatst in een reactie suggereerde dat ik misschien op mannen val...
Tinderdate met Jonna Ik zit in de auto, die geparkeerd staat voor een groot landhuis. Mijn Tinderdate van vanavond komt naar buiten. Jonna is haar naam, ze is 26 jaar. Ze ...