Afkickverschijnselen

Sinds een paar uur voel ik de afkickverschijnselen. Een drukkend gevoel op de borst en vooral rusteloosheid. Tjonge, ik heb net rondjes door mijn huis gelopen. Een overvloed aan energie. Omdat ik soms een soort lichtflitsjes zie en duizelig wordt, durf ik niet naar de sportschool. Straks val ik van zo’n crosstrainer af, of laat ik een halter uit mijn handen glippen. Echt iets voor mij.

Vanmiddag had ik een date geregeld voor wat afleiding en toen ik daarvan thuiskwam begonnen die lichtflitsjes.

Ik rook me ook helemaal suf. Heb een uur onder de douche gestaan om wat te doen te hebben. De huurprijs is inclusief dus dat scheelt.

Ook heb ik veel trek in lekkere dingen zoals winegums en chips en oliebollen en donuts en zo. Maar het enige wat ik in huis heb is rijst en spinazie gadverdamme.

Muziek klinkt mooier dan normaal, het komt sterker binnen. Zojuist voor de spiegel gedaan of ik een rockster was terwijl ik meezong met Metallica.

Op mijn computerscherm zie ik zwarte stippeltjes die alle kanten op vliegen. Ik weet niet hoe het is om af te kicken van heroïne en zo, maar dit is flink klote. En dan gaat het hier nog om medicatie waarvan ze zeggen dat het niét verslavend is.

Ik vraag me af hoe ik ooit in slaap kom met deze energie. Waar komt al die energie trouwens opeens vandaan? Alsof ik vijftien jaar lang een zombie ben geweest en dat mijn lichaam nu wat goed te maken heeft.

Ook schrijf ik sneller dan normaal, tjonge, alsof ik de woorden uitspuug. Mijn getyp klinkt als een machinegeweer.

Het is nu droog buiten. Ik ga een paar sprintjes trekken. De buren zullen wel denken.

Of wacht… ik heb een idee. Hardlopend naar de avondwinkel voor winegums en chips.

Fijne avond!

search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close