20

Ik gebruik al vijftien jaar Efexor, een antidepressiva. Een paar jaar geleden probeerde ik te stoppen, maar het mislukte.

Als je via Google zoekt op ‘stoppen met Efexor’ word je niet vrolijk. Forums vol verhalen van heftige afkickverschijnselen. De apotheek verstrekt 75 en 37,5 mg capsules, maar op forums adviseert men de capsules open te breken en telkens een paar korreltjes minder te nemen. Sommigen spreken over een afbouwfase van twee jaar.

Dat duurt mij te lang. Dus ik heb vanochtend maar meteen de helft van de gebruikelijke 150 mg genomen, 75 mg. Ik weet niet wanneer ik iets ga merken. Ditmaal heb ik besloten geen forums te raadplegen want dat maakt me bang.

Mijn eerste depressie was toen ik achttien was. Ik kon niet meer slapen en eten. Ik wilde dood maar durfde geen zelfmoord te plegen. De huisarts schreef antidepressiva voor. De daarop volgende vijftien jaar heb ik nooit een arts hoeven raadplegen. De apotheek belt gewoon elke drie maanden dat de medicatie klaarligt.

Vorige week was ik op een bijeenkomst van anonieme verslaafden. Sindsdien wil ik zuiver leven. Niet alleen onthouding van alcohol, ook van medicatie. Het ergste dat kan gebeuren is een nieuwe depressie. Maar ik heb geen werk of relatie dus weinig te verliezen.

Vanmiddag heb ik tot God gebeden voor hulp en gezegd dat ik de afkickverschijnselen zal doorstaan als stoppen de goede keuze is. ‘Dat niet mijn wil mag gebeuren, maar die van U,’ zei ik.

Mijn persoonlijkheid is onstabiel, dus misschien word ik totaal iemand anders. Straks ben ik ineens heel normaal. Dat zou tof zijn.

Deo volente.

search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close