16

Ik voelde mij kut en heb de psychiater gebeld. De assistent zei eerst dat ik hem niet zomaar kon spreken maar toen heb ik gezegd dat ik een borderliner ben en zelfmoord overwoog. Ze zei het erg voor mij te vinden en heeft me doorverbonden.

‘Hallo dokter,’ begon ik. ‘Het gaat niet goed.’

‘Wat is er aan de hand?’

‘Mensen op Linkedin zijn boos.’

‘Sorry?’

‘Nou,’ zei ik, ‘dat is een platform voor zakelijke mensen. Er staan ook wel psychiaters en…’

‘Ja ja, ik weet wat het is. Waarom is men boos?’

‘Ik heb gezegd dat hulpverleners emotioneel infantiel zijn en dat de psychiatrie onzin is. U kent mijn mening daarover.’

‘Heb je dat op internet geplaatst?’

‘Ja.’

Hij lachte. ‘Dat kan je beter niet doen, Mathijs’

‘Waarom niet?’

‘Ik ken jouw mening,’ lachte hij. ‘Dat valt niet goed bij mijn collega’s.’

‘Wilt u het lezen?’ vroeg ik.

‘Misschien. Maar nu eerst even over jou. Wat maakt je zo van streek?’

‘Nou, omdat ze boos zijn voel ik me heel verdrietig. Ik kon niet stoppen met huilen. Ik heb extra antidepressiva ingenomen maar voelde nog steeds paniek.’

‘Hoe heb je gereageerd op hun boosheid?’ vroeg hij.

‘Ik zei dat ze zich aanstelden. Er was zelfs een man die zei dat ik psychotisch was. En een psychiater vroeg hoeveel pijn ik in mijn leven geleden heb dat ik tot zulke ideeën kom.’

Hij schoot weer in de lach en zei toen snel: ‘Sorry, maar als je zoiets op internet plaatst kun je dat verwachten. Elke dwaas kan reageren.’

‘Ja maar u weet toch hoe serieus ik over die dingen nadenk. We hebben het laatst nog over Foucault gehad en…’

‘Luister Mathijs, ik heb zo een volgende patiënt. Red jij het met die extra antidepressiva?’

‘Ja, het gaat alweer beter. Fijn dat ik u even kon spreken.’

‘Geen probleem. Dag Mathijs.’

search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close